OpenAI, işinin geleceğinin nerede olduğunu anladı - ofislerde değil, oturma odalarında. Şirket, San Francisco'da aileler, ebeveynler ve yaşlı kullanıcılar için ChatGPT geliştirecek bir yönetici pozisyonu açıyor. Neden rakamlarda: 35 yaş üstü kullanıcılar bir yılda yüzde 26'dan 31'e çıktı, ABD'de ChatGPT kullanan ebeveynler ise yüzde 16'dan 24'e sıçradı. Makine evinize girmeye başladığında, bir sonraki adım ailenin bir üyesi olmaktır.

Plan, gençlerin profilleri için ebeveyn kontrollerini, hassas konuşmaların güvenlik amacıyla daha güçlü modellere yönlendirilmesini ve kendine zarar verme belirtilerinde bir yakını uyaracak „güvenilir kişi" özelliğini içeriyor. Ailevi paketler, çocuk profilleri, paylaşılan hane belleği ve yapay zekâ ile ders desteği de duyuruldu. Kâğıt üzerinde özenli geliyor. Pratikte, tüm aile hakkında her şeyi bilen bir sistem demek - çocukların programından ebeveynlerin en çok endişelendiği şeye kadar.

Güvenlikle ilgili güzel sözlerin arkasında bir de baskı var. OpenAI, aralarında intihar vakalarının da bulunduğu, ChatGPT'nin çocuklara verilen zarara katkıda bulunduğunu iddia eden birçok davayla karşı karşıya. Ebeveynlerin düşündüğü ile çocukların yaptığı arasındaki uçurum ise endişe verici - ebeveynlerin yalnızca yüzde 27'si çocuğunun her hafta yapay zekâ kullandığını biliyor, çocukların kendisinde ise bu oran yüzde 38. Bir şirket tam da çocuklar yüzünden dava edildiği anda „ailevi" hâle geldiğinde, bu özenin samimi mi yoksa bir savunma stratejisi mi olduğunu sormamak zor.

Balkanlı ebeveyn için soru daha da büyük. Bizde böyle bir sistemin çocuklarımız hakkında ne topladığını soracak bir düzenleyici de yok, „çocuk profili"nin çocuk için koruma da anlamına gelmesini isteyen bir yasa da. Avrupa yavaş yavaş yapay zekâ için kurallar inşa ederken, biz en küçükleri iş modeli tam da bu olan - her şeyi bilmek - araçlara salıveriyoruz. Soru, ChatGPT'nin Makedon evlerine girip girmeyeceği değil. Bu zaten oldu. Soru, onu içeri almadan önce kuralları kimin okuduğu.