Lanzarote'de, Cesar Manrique'in volkanik manzarayla bütünleşmiş uyumlu beyaz mimari vizyonunu şekillendirdiği adada - Çek stüdyosu OOOOX, bu ilkeleri kopyalamadan saygı gösteren bir yenileme yaptı. Ev „Villa Amonita", 2000'de inşa edildi ve şimdi dekorsuz, ama çok düşünceli bir modern sığınağa dönüştürüldü.

Yaklaşım sakin. Gereksiz jestler olmayan bir mimari. Beyaz yüzeyler hâkim, iç iklimi düzenleyen kepenklerle - eski yerel teknik, yeni fikir değil. Stüdyo, Lanzarote'ye „Çek görünümü" getirmemeyi bilinçli olarak seçti. Bu önemli: onlarca yıldır Kuzey Avrupalı mimarlar Kanarya Adaları'na gelip sanki İskandinavya'dan taşınmış evler inşa ediyor. OOOOX tersini yaptı.

Teras bir saz pergolası ile korunuyor - plastik değil, modern malzeme değil. Yerel saz. Onun arkasında - yerel volkanik taş açıkta bırakılmış. „Doku tasarrufu" taktiği: bir duvar sıvasız bırakılmış ve mekanın tüm duyusal ağırlığını taşıyor. Bu kontrast olmadan beyaz minimalizm steril olurdu. Onunla birlikte yaşıyor.

Havuz 10×5 metre, palmiyeler ve tropik bitkilerle çevrili. Instagram havuzu değil. Sığ bölgeleri var - birçok lüks mimarın unuttuğu işlevsel bir detay. Ev yaşamak için, fotoğraflanmak için değil.

İçeride - sürekli bir mekan. Zeminde beyaz mikro çimento - iç ile dış arasında kesintisiz akan bir malzeme. Mobilyalar mimariye gömülü: yerleşik oturma alanları, yerleşik masalar. Daha az hareketli mobilya, daha az görsel gürültü demek. Yanlış yapılırsa tehlikeli - otel odası gibi görünür. Burada işliyor çünkü dokular yüzeyleri dönüştürüyor.

Yemek alanında örme deri oturaklı sandalyeler - elleri çeken dokunsal bir detay. Teraso masalar, kadife yastıklar, doğal lifli halılar. Mekandaki her şeyin dokusu var. Eksik olan tek şey satış yazısı.

Yatak odaları klasik yatak yerine yükseltilmiş beton platformlar kullanıyor. Bu komodinleri, çerçeveleri, ayakları ortadan kaldırıyor. Ana yatak odasında kadife yeşil bir başlık, seramik duvar kaplaması - Japon minimalizmi ile Akdeniz manastırı arasında bir yer. Banyo APE Grupo'nun yeşil seramiğini ve volkanik taştan küvetleri kullanıyor. Balkan açısından bu „Instagram dekoru" değil - yaşamaya ciddi bir yaklaşımı gerektiren bir tasarım.

Merdivenlerde ayağın indiği yerlerde diskret ahşap aksanlar var - fiziksel olarak hissedilen, tasarıma çevrilmiş bir güvenlik notu. Volkanik manzaraya açılan minimal beyaz çerçeveli çatı terası - evin son manzarası. Bu, ne zaman yüksek sesli ne zaman sessiz olacağını bilen bir mimari.

Balkan notu: bu tür bir yenileme - mekana saygıyla, trendleri körü körüne taklit etmeden - bizim adalarımızda veya kıyı kasabalarımızda çok nadir. Hvar, Korçula, Bar, Sveti Stefan - hepsinde kadastrodan fırlamış gibi köyler var, ama „burada zaten olanı yıkma" ilkesi olmadan yenilenmişler. Lanzarote'deki bu proje, farklı yapmanın dersi. Pahalı değil. Lüks değil. Sadece dikkatli.