Blake Lively ve Justin Baldoni, davanın başlamasından iki hafta önce hukuki bir uzlaşmaya vardı - son yılların en yakından izlenen Hollywood davalarından birinin sonu. Karşılıklı davalar, reddedilen maddeler ve mahkeme aralarıyla geçen aylar - hepsi mahkeme salonuna girmeden bitti, hukuk uzmanlarının hemen okuduğu bir mantıkla: hiçbir taraf hasarsız çıkamayacaktı.

Ortak açıklama tüm bunları diplomatik dilde gerekli tüm nüanslarla söyledi. İki taraf da bitmiş film „It Ends With Us" ile „gurur duyuyor", „aile içi şiddet konusunda farkındalığı artırmaya bağlı", sürecin „zorluklar getirdiğini" ve Lively'nin endişelerinin „dinlenmeyi hak ettiğini" kabul ediyor. İç tüketim için çeviri - geri çekiliyoruz, hem terbiye hem de yorgunluk nedeniyle.

Bağlam önemli. Yaklaşık bir ay önce, hâkim Lewis Liman, Lively'nin sunduğu 13 hukuki maddeden 10'unu, tüm taciz suçlamaları dahil, reddetti. Jüri için üç madde kaldı - karşı dava, karşı davaya iştirak ve sözleşmenin ihlali. Bu, Lively'nin medyaya girdiği konumdan çok daha zayıf bir konumda mahkeme salonuna girdiği anlamına geliyordu.

Orijinal davasını, The New York Times'a verilen 80 sayfalık bir belgede, Baldoni'yi iş yerinde cinsel taciz kampanyası başlatan bir adam olarak tanımlıyordu - kilosunu antrenörüyle konuşmuş, dini sorularda baskı yapmış, cinselliği hakkında uygunsuz notlar almıştı. Yapımcı Jamey Heath'in iddiaya göre ona açık videolar gösterdiği belirtiliyordu. İkisinin iddiaya göre o bebeğini emzirirken izinsiz olarak makyaj odasına girdiği belirtiliyor.

Tüm bunlardan sonra geriye ne kalıyor? Sağlam delil olmadığında Hollywood PR makinesinin nasıl çalıştığına dair bir hikâye - mahkeme uzlaşmayla atlanır, tüm taraflar temizlenir ve sonraki skandala geçilir. Amerikan hukukunda „uzlaşma" kelimesi itiraf anlamına gelmez - ama halk için anlamı budur. Baldoni kariyerini korudu. Lively itibarını korudu. Kimse kaybetmedi - ama herkesin yaraları var.