Seçim öncesi söylem çoktan kızıştı. SDSM, ZNAM hareketine yönelik sert bir açıklama yaparak onun tek programının kişisel çıkar olduğunu - ve bu programın „adının cep" olduğunu öne sürdü. Sosyal demokratlara göre ZNAM hiç de bir siyasi parti değil, „VMRO'nun bir uydusu, Hristijan Mickoski tarafından kurulup finanse edilen bir dernek".

Suçlama ağır ve net: bir siyasi hareketin aslında bağımsız bir ses kılığına bürünmüş, iktidar partisinin uzatılmış kolu olduğu. Öyle mi değil mi, dışarıdan doğrulamak zor - ama dinamiğin kendisi acı verecek kadar tanıdık. Makedon siyaset sahnesinde her parti, diğerinin birinin paravanı, birinin cebi, birinin aracı olduğunu öne sürer.

Ve seçmen için tuzak tam da burada. Partiler kimin kimin uydusu olduğuyla uğraşırken, sıradan insanı gerçekten kaygılandıran sorular - maaşlar, fiyatlar, sağlık, göç - kenarda kalıyor. Etiketler ucuzdur ve atılması kolaydır; sorun çözen programlar daha pahalı ve yazması daha zordur. Bir parti enerjisinin çoğunu diğerinin sahte olduğunu kanıtlamaya harcadığında, sormaya değer - peki onun insanlar için kendi programı nerede?