Retorika parazgjedhore tashmë është nxehur. SDSM-ja i dërgoi një njoftim të ashpër lëvizjes ZNAM, duke pohuar se programi i saj i vetëm është interesi personal - dhe se ai program „quhet xhep". Sipas socialdemokratëve, ZNAM-i nuk është fare parti politike, por „satelit i VMRO-së, një shoqatë e krijuar dhe e financuar nga Hristijan Mickoski".

Akuza është e rëndë dhe e qartë: se një lëvizje politike është në të vërtetë dorë e zgjatur e partisë në pushtet, e maskuar si zë i pavarur. A është kështu apo jo, është e vështirë të verifikohet nga jashtë - por vetë dinamika është e njohur deri në dhembje. Në skenën politike maqedonase çdo parti pohon se tjetra është paravan i dikujt, xhep i dikujt, instrument i dikujt.

Dhe pikërisht këtu është kurthi për votuesin. Ndërsa partitë merren me kush është satelit i kujt, pyetjet që vërtet e mundojnë njeriun e thjeshtë - pagat, çmimet, shëndetësia, emigrimi - mbeten anash. Etiketat janë të lira dhe të lehta për t'u hedhur; programet që zgjidhin probleme janë më të shtrenjta dhe më të vështira për t'u shkruar. Kur një parti harxhon më shumë energji për të provuar se tjetra është e rreme, vlen të pyetet - e ku është programi i saj për njerëzit?