Ukrayna cephesi dağınık kelimelere benzemeye başlıyor. Tüm komutanlara gönderilen başkomutan Oleksandr Sırski'nin acil direktifinin söylediği bu: rotasyon ad hoc kararlara göre değil, kurallara göre yürümeli.

Emre göre, asker iki aydan fazla cephede kalamaz. Rotasyon bir aydan fazla sürmemeli. Bu rakam idari geliyor - ama arkasında en az bir yıldır Ukrayna birliklerini sarsan bir sorun var: altı, sekiz, hatta on ay yedek olmadan görevde insanlar. Susuz. Yemeksiz. Tıbbi muayene olmadan.

Sırski bunu sanki haberim diye yazıyor. Değil. Bir itiraf. Komutanlar şimdiye kadar rotasyonları "zamanında ve taktik ile kaynaklara uygun" şekilde yönetmediler. Kim suçlu? Herkes. Komutanlar. Savunma Bakanlığı. Lojistik ekipler. Hepsi.

Aynı belgede Sırski "muharebe görevlerinden sonra tıbbi muayene ve dinlenme" istiyor. "Mühimmat ve gıda için garantili tedarikten" söz ediyor. Bu kelimeler, askerin iki yıl siperde isyan etme isteğini bile kaybettiği bir orduda komik. Sonra kelimeler çok geç patrondan gelen bir mektup gibi geliyor: "bundan sonra böyle şeyler olmayacak".

On yıllardır kafamızda bitmeyen görevlerdeki tükenmiş askerlerin görüntülerini taşıyan Balkanlar için bu yeni bir hikâye değil. Savaşta tükenmişlik yenilgi işareti değildir. Yenilginin başlangıcıdır. Sırski rotasyon istediğinde, organizasyonel verimlilikten söz etmiyor. Kendi ağırlığı altında düşmeye başlayan bir ordudan söz ediyor.