Rosalía İş Bağımlısı Olmadığını Umuyor: Psikolog Ana Galán Bunun Alkışlanan Tek Bağımlılık Olduğunu Söylüyor

"Umarım iş bağımlısı değilimdir" dedi Rosalía, CBS News Sunday Morning programında ve daha uzun yıllar sürdürülebilir biçimde çalışmanın yolunu aradığını ekledi. Turnedeki bir şarkıcının tek cümlesi, ama muhasebeci, şoför ve nöbetteki doktor için de geçerli bir soruyu açıyor: bağlılık ne zaman erdem olmaktan çıkar?

Psikolog Ana Galán önce bir yanlış anlamayı gideriyor: büyük bir mükemmeliyetçi olup işten keyif alabilirsin ve iş seni incitmeyebilir. Sorun, iş içsel bir zorunluluğa dönüştüğünde başlıyor. İşaretler somut: dinlenirken suçluluk, hiçbir şeyin yeterince iyi olmadığı hissi, sonuca bağlı ruh hali.

En yaygın savunma "istediğim zaman bırakabilirim". Galán bunun çoğu zaman doğru olduğunu, ama hiçbir şeyi kanıtlamadığını söylüyor. Önemli olan durduğunda nasıl olduğun. En iyi test hasta olduğun gün: kimi yatıyor, kimi ateşle e-postalara yanıt veriyor. Kopmak da bilgisayarı kapatmak değil. Akşam yemeğinde, arkadaşlarla ve tatilde kafasında işleri sıralamaya devam eden, her yaz birkaç gün izin alsa da yıllardır gerçekten dinlenmeyen insanlar var.

Beden bunu zihinden önce söylüyor: hızlanmış kalıyor, zor uykuya dalıyor, işsiz ilk günler rahatsız edici geçiyor. Buna sinirliliği ve yeterince yapmadığın yönündeki sürekli hissi ekle, tablo net. İş bağımlılığı, örüntüsü iyi tanımlanmış olsa da kabul görmüş bir tanı değil. Rosalía için bu, birkaç sözünden hiçbir şey iddia edilemeyeceği anlamına geliyor. Aksine Galán, soruyu yüksek sesle sormasına değer veriyor: böyle durumlarda alışılmış yanıt şüphe değil, kararlı bir "kontrol bende".

Mükemmeliyetçilik ise bir şeyi iyi yapma isteğinden çok, yapmazsa ne olacağına dair inançla ilgili. Kişi olarak değer başarılarla karıştığında, hata hüküm gibi yaşanıyor. "Mükemmeliyetçilik, insanların iş görüşmesinde yüksek sesle söylediği tek kusur" diyor Galán. Paradoks: sakin olmak için ne kadar çok kontrol edersen, sakinlik o kadar uzaklaşıyor.

Analizinin en keskin kısmı şarkıcılarla ilgili değil. İşinden nefret edip on iki saat çalışan, endişeli sorularla karşılaşıyor. Sevip on dört saat çalışan, hayranlık görüyor. Galán buna alkışlanan tek bağımlılık diyor. Balkanlar'da kaç kez "o dinlenmenin ne olduğunu bilmez" sözünü madalya gibi söylendiğini duyduk?

Yaş tek başına hiçbir şeyi çözmüyor. "Zamanla değişen genellikle talep değil, insanın onun için ödemeye hazır olduğu bedeldir" diyor Galán ve bu çoğunlukla bir darbeden sonra geliyor: tükenmişlik, kayıp, hastalık. Dinlenme düştükten sonraki ödül değil, bakımın parçası. Ve son bir uyarı: denge, başarısız olabileceğin bir hedef daha olmasın.