Sorbe, yalnızca tek bir sırrı olan bir tatlı ve o sır bir oran - makine değil. Kural şöyle: bir ölçü şeker şurubuna üç ölçü meyve. Ev yapımı sorbenin kremamsı çıkmasını, kristallenmemesini ve meyvenin tadını korumasını sağlayan oran bu. Geri kalan her şey on dakikada öğrenilen teknik.

Önce, çoğu kişinin karıştırdığı ayrım. Sorbede ne yumurta ne süt ürünü var; dokusu dondurmaya daha yakın - sadece daha az kremamsı, hafif kristalli. Granita başka bir şey: su, meyve suyu ve meyve kırılmış buzla karıştırılıyor ve doku taneli kalıyor. İkisi de ferahlatıcı, ama aynı yemek değiller.

Dondurma makinesi olmadan - tepsi yöntemi

Sudan ve şekerden şurup yapılıp soğumaya bırakılıyor. Meyve, ne kadar pürüzsüz istediğine göre püre haline getiriliyor, süzülüyor ya da ince süzgeçten geçiriliyor. Şurupla birleştiriliyor ve kıvamı kontrol ediliyor. Sonra blenderla hava katılıyor - sorbe ile donmuş lapa arasındaki fark tam da bu adım.

Karışım en az eksi yirmi derecedeki dondurucuya dört saat giriyor, ama her otuz dakikada bir çıkarılıp kristalleri kırmak için yeniden blenderdan geçiriliyor. Bütün iş bu. Hazır sorbe en fazla on beş ila yirmi gün saklanıyor - sonrasında doku bozulmaya başlıyor.

On beş dakikalık versiyon

Vaktin yoksa daha basit bir yol var: önceden dondurulmuş meyve - orman meyveleri, mango, ananas, karpuz, şeftali - soğuk şurup, su ya da meyve suyuyla blenderdan geçiriliyor. Kremamsı doku hemen geliyor, makinesiz ve beklemesiz. Bu, pazardan alınan karpuzun herhangi bir kutu endüstriyel dondurmadan ucuz olduğu ağustosta bilinmeye değer tarif.

Ev yapımının nadiren anılan bir üstünlüğü daha var: içine ne kadar şeker gireceğine sen karar veriyorsun ve tek bir katkı maddesi ya da koruyucu yok. Değmeye değer dokuz kombinasyon arasında - limon, naneli misket limonu, ahududu-fesleğen kulisiyle mango, şeftali, misket limonlu avokado, çarkıfelek - en hızlıları beş ila on beş dakikada hazır.

Bir kilo meyve kadar tutan bir tatlıyı yapmak için üç yüz euroluk cihaza ihtiyacın yok. Bütün keşif bu.