Susana Griso'nun Madrid'deki evi: lacivert kadife, İran halısı ve camlı veranda - 60 metrekarelik bir daire için de geçerli dersler

İspanyol televizyon sunucusu Susana Griso her sabah kamera karşısında; aceleyle, gürültüyle ve beklemeyen haberlerle. Madrid'in kuzeyindeki evinde ise tam tersini kurmuş: sakin, aydınlık, yavaş. Çağdaş mimari, ahşap ve porselen taş gibi doğal malzemeler, nötr tonlar ve dışarıdaki doğayla sürekli bağlantı. Dinlenmek ve odaklanarak çalışmak için tek bir çatı altında bir ev.

Bu evi ilginç kılan lüks değil. Mantığı: her köşenin bir görevi var ve hiçbiri katalogdan çıkmış gibi görünmüyor. Bu, yalnızca bir villada değil, Üsküp'ün Aerodrom semtindeki 60 metrekarelik bir dairede de uygulanabilecek bir ders.

Karıştırma sanatı: asil malzemeler, nötr tonlar ve renk dokunuşları

Oturma odası karıştırma ilkesiyle çalışıyor - farklı oturma yerleri, farklı tekstiller, ama tek bir sakin zemin. Ana kanepe lacivert kadifeden, hardal renkli yastıklarla. Yanında beyaz bukle kumaşla kaplı, koza biçiminde kavisli bir koltuk duruyor. Duvara gömülü mat siyah panoramik şöminenin üzerinde doğal ahşap çerçeveli büyük bir ayna asılı. Koyu duvar ve sıcak ateş, bütün odayı bir arada tutan kontrast.

Sığınağının anahtarları

Zemini kırmızı, bordo ve çivit mavisi bir İran halısı "sabitliyor." Sehpanın metal bir çerçevesi ve cam tablası var, bu yüzden mekânı ağırlaştırmıyor. Üzerinde silindir şamdanlar, taş heykeller ve dama desenli kutular. Bedavaya alınabilecek bir tavsiye: ağır, desenli tek bir halı, farklı mobilyalarla dolu bir odayı daha da karışık göstermek yerine sakinleştirir.

Sanat, süs eşyaları ve etnik dokunuşlar

Ahşap figürler, beyaz çerçeveli fotoğraflar, küreler ve raflarda kitaplar. Hiçbir şey takım halinde alınmamış, her şey yıllar içinde toplanmış gibi görünüyor. Evi tasarım ürünü değil de kişisel yapan tam olarak bu - ve satın alınması en zor şey de bu.

Geçen yüzyılın ortasından bir koltuk ve teknik ışık: mükemmel okuma köşesi

Okuma köşesi, iyi bir mekân için koca bir odaya gerek olmadığının kanıtı. Duvar derin, mat bir maviye boyanmış. Önünde 20. yüzyıl ortası tarzında krem bir koltuk duruyor, duvarda siyah beyaz fotoğraflar var. Koltuğun yanında, ışığı doğrudan sayfaya yönelten hareketli kollu bir ayaklı lamba. Böyle bir köşe için tadilata gerek yok; bir fırça, boya ve iyi bir lamba yeterli.

Camlı veranda: evi doğaya bağlayan bir cam perde

Oturma odasındaki büyük cam kapılar, yıl boyu kullanılan bir verandaya açılıyor. Orada açık hava yemek masası var - ahşap bir masa, krem rengi hasır sandalyeler ve yeşil beyaz çizgili seramik bir tabure. Dışarıda beyaz metal ya da boyalı ahşap çerçeveli şezlonglar ve şeffaf cibinlikler. Havuzun çevresinde lavanta, süs otları ve çalılar. Griso çimlerde egzersiz yapıyor, köpekleri de etrafında koşuşturuyor.

Bu ev, camın ancak ardında kutular değil hayat varsa değerli olduğunu gösteriyor. Kaç camlı balkon aslında manzaralı bir depodan ibaret?