Kâğıt üzerinde her zaman hoş duran rakamlar. İçişleri Bakanı Pance Toškovski, Makedonya'nın bugün son 20 yılın en düşük suç oranına sahip olduğunu öne süren bir rapor sundu. Ona göre iki yılda 30 organize suç örgütü çökertildi ve „Güvenli Şehir" sistemi somut sonuçlar veriyor - daha az trafik ihlali ve daha az kurban.

Rapor, her iktidarın alışıldık ritüelinin bir parçası - başarı listesi sunulur, rakamlar öne çıkarılır, bir ilerleme tablosu çizilir. Ve gerçekten de, veriler doğruysa, bunlar iyi haberlerdir. Ama işte tam burada Balkan şüphecilik refleksi devreye girer: suç rakamları, sadece ne kadar olduğuna değil, ne kadarının ihbar edildiğine de bağlıdır.

„20 yılın en düşüğü" güçlü bir iddia, ama bir vatandaş güvenliği farklı ölçer - istatistiklerle değil, gece sokakta kendini güvende hissedip hissetmediğiyle. Ve bu günlerde, aynı dönemde Üsküp'ün merkezindeki saldırıları ve yakılan arabaları okurken, rapor ile sokaktaki his her zaman uyuşmuyor.

Çökertilen otuz suç örgütü etkileyici geliyor - ama böyle kaç grubun en başta var olduğu sorusu da öyle. Her hükümet ortaya çıkardığıyla övünür; gözünden kaçanı nadiren dile getirir. Raporlar gereklidir, ama güvenlik üzerine konuşmanın sonu değil, başlangıcıdır.