Salatanın haksız bir ünü var - herkes onu, atlatılması gereken „sağlıklı sıkıcılık" olarak görür. Oysa aslında, birkaç püf noktasıyla, yaz salatası sofradaki en ilginç şey olabilir, ana yemeğin yanındaki ceza değil.

Sır malzemelerde değil, dokuların kontrastında. İyi bir salata, çıtır bir şey (çiğ sebze, ceviz), sulu bir şey (domates, salatalık, meyve) ve kremamsı bir şey (avokado, peynir) birleştirir. Üçü de aynı tabakta olduğunda, sıradan bir salata birden karakter kazanır. Derin lezzetli bir şey de ekleyin - kaliteli ton balığı, olgun peynir, mantar - artık garnitür değil, bir öğün.

Yaz bütün bunu kolaylaştırır, çünkü yeşilliklerle kusursuz uyan meyveler getirir: karpuz, şeftali, kavun, nektarin. Klasik karpuz, beyaz peynir ve siyah zeytin kombinasyonu, aynı tabakta tuzlu ile tatlının inanılmaz iyi gittiğinin kanıtıdır. Aynısı mavi peynirli kavun ya da avokadolu nektarin için de geçerli.

Salatanın gerçek bir öğle yemeği olmasını isteyenler için taban yalnızca yeşil salata olmak zorunda değil. Kinoa, bulgur, pirinç ya da baklagiller, marulun veremeyeceği bir doygunluk verir. Salatalık, nane ve maydanozlu kinoa hafiftir ama bütün öğleden sonraya yetişir. Ve ebedi vinegret yerine soslarla deneyin - işte zorunluluktan yenen bir salata ile kendiliğinden uzandığınız bir salata arasındaki fark orada gizli.