Dünyanın en eski film festivali 83. edisyonunu açıyor. Bu, fotoğrafçıların elbiseler içindeki kadınları çekeceği birkaç saat demek; ertesi gün bütün geceden geriye kalan tek şey o elbiseler olacak. Filmler değil. Elbiseler. Bu, Venedik'in birkaç on yıl önce modayla yaptığı anlaşma ve iki taraf da buna uyuyor.

En akılda kalan görünümlere bakmak ilginç bir şey gösteriyor: hiçbiri pahalı olduğu için hatırlanmıyor. Penélope Cruz 2019'da, Ralph & Russo'nun 2018-2019 sonbahar-kış koleksiyonundan gelinlik tarzı bir modelle en iyi giyinen seçildi - Bardot yaka, dökümlü gazlı korsaj, tüy aplikeler ve hacimli etek. Yani kimsenin evlenmediği bir festivalde gelinliğe benzeyen bir elbise. İşe yarıyor, çünkü doğru şekilde yanlış.

Jennifer Lopez 2021'de listedeki tek başına haber olan görünüme sahipti - Ben Affleck ile barışmalarının ardından ilk ortak fotoğraf pozu. Üzerinde küçük taşlı ve etek yırtmaçlı beyaz bir Georges Hobeika modeli, Jimmy Choo platform sandaletler ve Cartier pırlantalar vardı. Ama herkesin o fotoğrafı hatırlamasının nedeni bu değil ve moda endüstrisi bunu gayet iyi biliyor.

Tam da tersi nedenle önem taşıyan görünümler de var. Kate Hudson 2003'te, dantel ve transparan parçalar içeren iki parçalı bir Chanel Haute Couture modeliyle geldi; ileri düzeydeki hamile karnı tamamen açıktı. Yirmi üç yıl sonra bu, kırmızı halıda hâlâ nadir bir görüntü. Aynı yıl Catherine Zeta-Jones, brokar etekli dökümlü bir elbise ve safir yüzükle en iyi giyinen seçildi.

Scarlett Johansson 2006'da bambaşka bir yöne gitti - kabarık kollu saten vintage bir elbise, saçında kelebek broş ve kırmızı ruj. Moda evlerinin bir görünümde en sevmediği şey budur: herkes görünümü konuşurken kimsenin kime ait olduğunu hatırlamaması.

İspanya tarafından dikkate değer iki örnek var. Eugenia Silva 2023'te "Poor Things" galasına, Armani Privé imzalı, parlak saten astarlı pembe tüy pelerinle geldi; model 2018 ilkbahar-yaz koleksiyonundandı - yani kırmızı halıda beş yıllık bir arşiv elbisesi. Nieves Álvarez aynı yıl, Atelier Pronovias ile birlikte kendi tasarladığı bir modeli giydi: fildişi renginde saten ve ipek gazlı kumaş, elde işlenmiş mikro aynalar ve gümüş külçelerle. Kesim için 40, dikim için 85 saat harcandı. Tek bir gece için yüz yirmi beş saatlik emek - ve moda hakkında herhangi bir fiyattan daha çok şey söyleyen rakam bu.

Listedeki diğerleri, bir markanın bir yüze nasıl bağlandığının ders kitabı. Armani'nin marka elçisi Cate Blanchett, kalp yakalı siyah kadife elbise ve beyaz tüy pelerinle. Karl Lagerfeld'in ilham perisi Keira Knightley, pembe Chanel Haute Couture tülüyle. Uzun yıllar Valentino Garavani'nin ilham perisi olan Gwyneth Paltrow ise tam da bu yüzden soluk pembe bir Prada modeliyle şaşırttı. Natalie Portman altın payetli metalik Gucci'yle, Lady Gaga pembe tüylerle donatılmış Valentino Couture'la, Ana de Armas ise Marilyn Monroe'yu anımsatan mercan rengi Louis Vuitton modeliyle.

Bu, kimsenin film izlemediği bir gece. Ve bu bir eleştiri değil - işlevin ta kendisi. Hepsinden uzun süredir var olan festival, merdivenlerden çıkan görüntünün salondaki herhangi bir gösterimden daha uzağa gittiğini bilir. Tek soru, hâlâ bunun tersiymiş gibi yapan biri var mı.