Bitola'daki „Kuzman Şapkarev“ lisesinin tarım bölümüne gelecek öğretim yılı için yalnızca üç öğrenci kaydoldu - bir şube oluşturmak için fazla az. Tarım toprağı, tarım geleneği, ama yine de kimse tarım okumak istemiyor. Buraya nasıl geldik?

Eğitim Bakanı Vesna Janevska, bölümün kapatılmayacağını, bir Bölgesel Mesleki Eğitim Merkezi'ne entegre edileceğini, ikinciden dördüncü sınıfa kadar mevcut öğrencilerin ise devam edeceğini söyledi. Ama sorumluluğu hemen okula yükledi - yönetimin ve öğretmenlerin, dokuzuncu sınıf öğrencileri arasında bölümü tanıtmak için „yeterince faaliyet göstermediğini“ söyledi.

Suçu gayretsiz öğretmenlere yüklemek kolay. Ama üç öğrenci bir yıllık kötü tanıtımın sonucu değil - ülkede tarımın geleceksiz bir zanaata dönüştüğü, zamanında gelen sübvansiyonların, kazancı garantileyen alım programlarının olmadığı onlarca yılın sonucudur. Hangi çocuk, bütün devletin ikinci sınıf gibi davrandığı bir mesleği seçer?

Karşılaştırma için: bu yıl ilk kayıt döneminde liselere yaklaşık 14.500 öğrenci kaydoldu. Bunlardan üçü, ithal gıdayla yaşayan bir ülkede toprağı işlemeyi seçti. Bu, Bitola'daki bir okulun sorunu değil - kurumlar başka yöne bakarken koca bir mesleğin başına gelenlerin aynasıdır.