Ohrili müzisyen Vladimir Çetkar, Ohri'deki yenilenen Hollanda Parkı'ndan bir video paylaştı - kısa süre önce yeni oyun ekipmanları, banklar, ahşap şezlonglar ve çöp kutuları kazandırılan bu alan, görüntülerin de gösterdiği gibi artık düzenli pislik yığınları ve vandalizm de barındırıyor.

Kendine has alaycılığıyla Çetkar yetkililere seslendi: „Bay 'Pasaklı' Hollanda Parkı'na geri döndü ve başyapıtını yarattı." İronik biçimde anlattığı „aromaterapi" ve sineklerin yanı sıra, parkı kirletenlerin kimliğinin belirlenip belgelenmesi için kameraların kurulmasını istedi.

Park, çocukların, gençlerin ve turistlerin her gün dinlendiği yerlerden biri. Yenileme için para harcandı, yeni görüntü orada duruyor - yine de birkaç hafta içinde bir kısmı umumi tuvalete ve yıkım alanına dönüştü.

Bu tabloda acı verici biçimde tanıdık bir şey var ve bu yalnızca Ohri'ye özgü değil. Kamusal alana yatırım yapıyor, açılışta fotoğraf çektiriyor, sonra da aynı alanı kendimiz yok ediyoruz. Çetkar'ın istediği kameralar belki birini yakalar - ama asıl soru başka: Kendimize ait bir şeyi korumak için neden hep bizi izleyen birine ihtiyaç duyuyoruz? Kamusal alan kültürü kameralarla değil, bir kısmımızda artık var olmayan bir utanma duygusuyla inşa edilir.