Vetëm tre nxënës u regjistruan në drejtimin e bujqësisë të shkollës së mesme „Kuzman Shapkarev“ në Manastir për vitin e ardhshëm shkollor - shumë pak për të formuar një paralele. Tokë bujqësore, traditë bujqësore, e megjithatë askush nuk do të mësojë bujqësi. Si arritëm deri këtu?

Ministrja e arsimit Vesna Janevska premtoi se drejtimi nuk do të hiqet, por do të integrohet në një Qendër Rajonale për Arsim Profesional, ndërsa nxënësit ekzistues nga viti i dytë deri në të katërtin do të vazhdojnë. Por menjëherë e hodhi përgjegjësinë te shkolla - duke thënë se drejtuesit dhe arsimtarët „nuk ndërmorën aktivitet të mjaftueshëm“ për ta promovuar drejtimin te nxënësit e klasës së nëntë.

Është e lehtë që faji të hidhet mbi arsimtarë jo të zellshëm. Por tre nxënës nuk janë rezultat i një promovimi të dobët për një vit - janë rezultat i dekadave në të cilat bujqësia në vend u shndërrua në një zanat pa të ardhme, pa subvencione që vijnë në kohë, pa blerje që garanton fitim. Cili fëmijë do të zgjidhte një profesion që i tërë shteti e trajton si të dorës së dytë?

Për krahasim, këtë vit në afatin e parë të regjistrimit në shkollat e mesme u regjistruan rreth 14.500 nxënës. Tre prej tyre zgjodhën të punojnë tokën në një shtet që jeton nga importi i ushqimit. Ky nuk është problem i një shkolle në Manastir - është pasqyrë e asaj që i ndodhi një zanati të tërë, ndërsa institucionet shihnin nga ana tjetër.