Yakın zamandaki bir ayrılığın ardından İspanyol şarkıcı Pablo Alboran, Madrid'in kıyısındaki Boadilla del Monte'de büyük bir evde sığınak buldu - memleketi Malaga'yı kokan, ama çağdaş minimalizmin dilini konuşan bir ev. Etkilemek isteyen gösterişli bir villa değil; daha çok, doğanın bahçeden oturma odasına kadar ana tema olduğu, yatıştırmak için tasarlanmış bir mekân.

Tonu bahçe belirliyor. Tropik bitkiler, süs otları ve formiumlar, evin kendi nötr paletiyle karşılaşan birden çok yeşil katmanı ve tonu yaratıyor. Düzenleme özenli, abartısız - göründüğünden daha zor elde edilen o kasıtlı sadelik.

İçeride birkaç salon doğal taş, yumuşak ahşap ve mermerle ayrılıyor. Beyaz duvarlar ve nötr tonlar baskın, büyük pencereler ise ışığı tüm mekâna geçiriyor. Bu, başka her şeyin üzerine inşa edildiği temel - boğan bir dağınıklık yerine, nefes alan bir boşluk.

„Mandala“ stüdyosunun eseri olan yemek odası, evin cesur olmasına izin verdiği yer. Botanik desenli bir duvar kâğıdı, sağlam bir ahşap masa ve kadife sandalyelerle birlikte neredeyse orman estetiği yaratıyor. Burada minimalizm kasıtlı olarak kırılıyor - doğa, arka plan olarak değil, süs olarak.

Mutfak ise zıt kutup: kusursuz beyaz öğeler, gizli depolama sistemleri, ada üzerinde akıllı aydınlatma ve temiz çizgilere sıcaklık katan ahşap bir zemin. Her şey düzene tabi, dışa çıkan tek bir ayrıntı yok.

Ama evin kalbi müzik odası. Bir konser piyanosu, galeride gibi sergilenen birkaç gitar, kobalt mavisi koltuklar, bir şömine ve sohbet ile beste için alanı olan açık bir düzen. Bu evin kime ait olduğunu ortaya koyan tek oda - gerisi bir katalog olabilir, ama bu oda kişisel.

Bütün ev tek bir ilke üzerinde işliyor: beyaz ve nötr bir palette doğal taş, ahşap ve mermer, ara sıra bir mavi dokunuş ve pencerelerden sürekli beliren yeşillik. Minimalist bir çerçevede bir Endülüs ruhu - bağırmayan, fısıldayan ve tam da bu yüzden iz bırakan bir ev.