Собранието го изгласа новиот закон за игрите на среќа со 59 гласа „за” и 9 „против”, и со него казината и обложувалниците добиваат нешто што одамна се бараше – граница. Објектите за коцкање мораат да бидат оддалечени најмалку 500 метри од основните и средните училишта, за да се намали изложеноста на најмладите.

Законот носи и други мерки што ја стегаат индустријата. Забрането е рекламирање на излозите на објектите, како и секоја реклама што коцкањето го претставува како пат до успех, богатство или углед – значи и крај на познатите лица што продаваат илузија дека добивката е лесна. Секоја машина мора да добие ГПС-уред во постојана врска со Управата за јавни приходи, а воведени се и повисоки банкарски гаранции и нови такси по локација.

Не сите се воодушевени. Од здружението на обложувалниците предупредуваат дека законот можел да затвори илјадници легални објекти, да укине 10.000 работни места и да турне 35.000 граѓани во финансиски проблеми, додека играчите ги тера кон нелегални оператори. Аргумент што индустријата го вади секогаш кога ѝ се стега – дали е реален страв или притисок врз законодавецот, ќе покаже времето.

Балканот добро ја знае оваа игра. Обложувалница на секој агол, светкави реклами на секоја пауза, и цела генерација навикната дека добивката е на едно ливче растојание. Граница од 500 метри од училиште нема да го реши проблемот сама по себе – но е признание дека проблемот постои. Прашањето што останува е она што важи за секој наш закон: дали растојанието ќе се мери на терен, или само на хартија?