Министерот за надворешни работи и надворешна трговија Тимчо Муцунски потврди во интервју за МИА дека Владата води разговори за трајно решение за одблокирање на евроинтеграциите. И веднаш потоа објасни зошто не може да каже ништо друго.

„Ние често зборуваме за тоа дека има разговори. Не смееме да ги споделуваме деталите, бидејќи ако почнеме со јавноста да ги споделуваме, тогаш ги осудуваме на неуспех. Но, граѓаните треба да бидат спокојни дека Владата има јасно нацртани црвени линии и прашања за кои не е подготвена да преговара“, изјави Муцунски.

Значи, разговорите постојат, црвените линии постојат, но и двете работи се доверливи. Граѓаните треба да бидат спокојни – врз основа на тоа што им се вели да бидат спокојни.

Признанието што помина незабележано

Во истото интервју Муцунски рече нешто што е далеку поконкретно од сè друго, и што заслужува многу повеќе внимание отколку што доби. Тој тврди дека на билатерални средби со официјални претставници на Бугарија бил информиран оти не се бараат само уставните измени.

„Ние на наши билатерални средби од официјални претставници на Бугарија, прво сме информирани дека не се единствено уставните измени тоа што се бара од нас, туку се бараат и различни отстапки, меѓу кои што и отстапки од историска природа, а исто така ни се укажува дека не се работи само за нивно толкување, туку се работи и за ветувања дадени од високи претставници на претходната влада спрема Бугарија“, вели Муцунски.

Прочитајте го тоа уште еднаш. Тоа не е партиска реплика – тоа е министер за надворешни работи кој кажува дека условите се пошироки од јавно познатите, и дека постојат ветувања дадени од претходна влада за кои јавноста не знае. Ако тоа е точно, тогаш „црвените линии“ не се преговарачка позиција. Тие се одбрана од нешто што веќе е ветено.

Опозицијата има право на критика – освен за едно

Муцунски порача на опозицијата дека има легитимно право да дава критика и став за сите прашања освен за надворешната политика, каде што, вели, се направени катастрофални грешки. Бара од неа „да се извинат на граѓаните“ за седумгодишниот период на владеење и да ја прифати реалноста од одлуките во 2021 и 2022 година.

Тука логиката се распаѓа сама. Ако францускиот предлог бил добар, вели министерот, немало секој да има различно толкување за нашите обврски. Точно. Но истиот аргумент важи и за неговите сегашни разговори: ако решението е добро, зошто не смее да се види?

СДСМ реагираше со тоа што го нарекува најочигледната противречност – не постои земја во светот во која министер за надворешни работи јавно кажува дека води разговори за судбината на државата, но тие се тајна. И го потсети министерот на изјавите од сопствениот табор: Христијан Мицкоски го нарече Преспанскиот договор „ремек-дело на дипломатијата“, претседателката Гордана Сиљановска-Давкова изјави дека националниот идентитет, јазикот и културата се целосно заштитени, а самиот Муцунски рече дека НАТО е одлична работа.

„Дали му верувате на Тимчо Муцунски и на неговите тајни разговори што ги води во име на граѓаните и нивната иднина?“, прашуваат од СДСМ.

Прашањето е фер, но е нецелосно. Во последните пет години сите влади ветија решение што ќе биде трајно, одржливо и без отстапки. Ниту една не го покажа пред да го потпише. Ако членството зависи од нешто што не смееме да го видиме додека се договара, за што точно тогаш служеше консензусот од Собранието пред пет години – резолуцијата за националните позиции што, како што вели самиот министер, тогашната власт ја погази за неколку месеци?