Стан од 169 квадрати во зграда од 1900 година на улицата Серано во Мадрид: без ѕидови меѓу дневната и кујната, со вратени оригинални греди и столарија по мерка

Зграда од 1900 година на улицата Серано, една од најелегантните во Мадрид. Внатре – стан од 169 квадрати, распаднат и поделен на мали, темни соби. Сопствениците сакале три работи: природна светлина, вратен оригинален карактер и неутрален изглед, бидејќи станот е наменет за долгорочно издавање. Задачата ја презеде Estudio Hilera, студио на архитектките Тереса Криадо, Хема Санчес и Нурија Мартин, основано во 2021 година.

Решението е тоа што секој сопственик на стар стан со ходници и собички го сонува, а ретко се осмелува: да се срушат ѕидовите и да се отвори просторот, но да се задржи она што ѝ дава душа на зградата. Студиото ги дизајнираше просториите инспирирано од оригиналната архитектура и од стилот од средината на минатиот век.

Дневна соба со мебел по мерка

Ѕидовите паднаа и се појави една отворена дневна зона, од дневната соба до кујната и трпезаријата, која ја користи светлината од предните прозорци. Ѕидовите и таванот се во скршено бела боја, а гипсените профили на спуштените делови вешто ги кријат оригиналните разлики во нивоата. Ленените завеси се долги до подот. Две фотељи во стилот на средината на векот, со италијанска инспирација и ткаенина на пруги, стојат наспроти софата и масичката за кафе, изработени по мерка, и винтиџ дрвена комода. Основата на ламбата во тон на бакар е акцент што се повторува низ целиот стан.

Трпезарија под оригиналните греди

Ова е најсветлото место во куќата. Две оригинални дрвени греди, реставрирани, го одвојуваат просторот без ниту еден ѕид. Маса со светла плоча и дрвени нозе, класични столици од бамбус, витрина по мерка што покрива цел ѕид, бела висечка ламба и неутрален тепих – доволно, без ништо вишок.

Отворена кујна со остров

Кујната е отворена кон дневниот простор, а зоните ги делат два материјала на подот: порцелан што го имитира каменот од Кампасперо и дрво поставено во унгарска рибина коска. Предните површини од темно дрво се комбинирани со високи елементи во бел лак. Белиот остров со високи столчиња служи како шанк за појадок, а две висечки ламби ја осветлуваат работната зона. Оттука ходник води кон трите спални.

Тоалет за гости со свој карактер

Малиот тоалет за гости е местото каде што станот си дозволува смелост: тапет во ориентален стил, со згради и пејзажи во тонови на бакар, розова и зелена. Мијалник од темен камен, огледало со рамка од дрвени топчиња и златна ѕидна ламба. Неутралниот изглед за издавање не мора да значи досаден изглед.

Ходник што ја покажува столаријата

Ходникот е излог за столаријата по мерка: врати, прегради и плакари во сатенско скршено бела боја, со фини профили и геометриски летви. Целата столарија ја дизајнираше студиото – и тука се гледа колку стар стан добива кога деталот се прави рачно, а не се купува од каталог.

Спална со узглавје по мерка

Станот има три спални, секоја со своја бања. Тапацираното узглавје, изработено по мерка, има заоблена силуета со црн раб и ткаенина со шара пепито. До него – винтиџ дрвено ноќно ормарче, ламба со основа од травертин, ленена постелнина и перница во тон на бакар.

Гардероба со ѕидови од плакари и бања полна светлина

Ѕидовите на гардеробата се обложени со плакари што ги повторуваат профилите од спалната. Во средината стои дрвена комода со заоблени агли и бела плоча, која работи како остров, а над неа висечка ламба со органска форма. Бањата во склоп на спалната се отвора кон гардеробата, а дрвото ги поврзува двата простора: мијалници од сив камен на дрвен елемент, големо огледало со заоблени агли што виси од таванот и проѕирни стаклени прегради околу тушот и тоалетот.

Резултатот е стан што изгледа како да бил вака од 1900 година, а всушност е целосно нов. Колку стари станови во нашите градови стојат поделени на темни собички, чекајќи некој да види дека проблемот не е во зградата, туку во ѕидовите што некој ги дозидал?