Skip to content

Арецо, тосканскиот град на Петрарка што туристите го прескокнуваат: до 6 јануари светлечка месечина над покривите, тиролско божиќно село и фрески од Пјеро дела Франческа

1 мин. читање
Сподели
Арецо, тосканскиот град на Петрарка што туристите го прескокнуваат: до 6 јануари светлечка месечина над покривите, тиролско божиќно село и фрески од Пјеро дела Франческа

Тоскана се продава со пролет, лозја и тераси полни со туристи. Крајот на есента има свој адут, а тој е во Арецо, град што повеќето го прескокнуваат на патот меѓу Фиренца и Сиена, иако тука е роден Петрарка. Од 14 ноември до 6 јануари 2027 трае новото издание на „Arezzo Città del Natale“: историскиот центар се полни со божиќни пазари, светлосни шоуа, забава за сите возрасти и храна.

Тиролско село на главниот плоштад. Срцето на празникот е Piazza Grande, најпрепознатливата слика на Арецо: неправилен средновековен плоштад со карактеристичен наклон, опкружен со згради од различни епохи, меѓу нив и елегантните ложи на Џорџо Вазари. Плоштадот сам по себе ја оправдува посетата. Во овие недели тука стои Тиролско село, со дрвени куќички и продавачи од Тирол, Австрија и Германија. До 27 декември се продаваат занаетчиски предмети, украси за елка и традиционални производи, а меѓу купувањата има тиролски специјалитети и пиво.

Пазарот не застанува на Piazza Grande. Божиќни тезги има и на плоштадите Сан Јакопо и Рисорџименто, како и под аркадите на улицата Виа Рома, па прошетката се шири низ добар дел од градот.

Огромна месечина над покривите. Најупадливиот детал оваа година е големата светлечка месечина поставена во Giardino Pensile della Provincia, висечка градина со влез од улицата Виа Рикасоли. Таа свети во саботите и неделите на зајдисонце, над црвените покриви на градот. Светлата се протегаат низ целиот стар дел, со уметнички инсталации и видеомапинг проекции што раскажуваат за историјата на градот. Во паркот Il Prato, во горниот дел на Арецо, има панорамско тркало, лизгалиште и уште еден пазар со дрвени куќички за занаети и храна.

Многу повеќе од пазар. Арецо бил голем етрурски и римски центар, па ако ги тргнете сијалиците, останува каталог од цркви, палати и музеи. Во базиликата Сан Франческо е циклусот фрески „Легенда за Вистинскиот крст“ на Пјеро дела Франческа, кој е роден токму тука, едно од ремек-делата на италијанската ренесанса. Ложите на Вазари се сметаат за модел за галеријата Уфици во Фиренца, а градот ги чува и остатоците од римскиот амфитеатар.

Над стариот град се катедралата Сан Донато со витражите и романичката црква Санта Марија дела Пјеве, со фасада од столбови и камбанарија со многу прозорци. Медичејската тврдина од 16 век нуди поглед на околината, а за празниците во неа се сместуваат божиќно село и куќата на Дедо Мраз со работилници за деца. На Piazza Grande е и палатата на братството Fraternita dei Laici со астрономски часовник, а Palazzo Pretorio се препознава по грбовите што ја покриваат фасадата.

За пауза и локална кујна, вреди да се запишат две адреси: Antica Osteria l’Agania, позната по традиционалните рецепти на Арецо, и La Lancia d’Oro, под аркадите на главниот плоштад.

Еден средновековен плоштад, неколку дрвени куќички и месечина од сијалици – доволно за да се привлечат луѓе од цела Европа во град што туристите го прескокнуваат. Колку стари чаршии на Балканот би можеле да го прават истото, само ако некој ги осветли со малку повеќе идеја?