Më 4 maj 1903, në fshatin Banica afër Serrezit, u vra Goce Dellçev - mësues, revolucionar dhe një nga themeluesit e TMORO-së, organizatës që drejtoi luftërat antiosmane dhe përgatiti Kryengritjen e Ilindenit. Sot mbushen 123 vjet nga ajo ditë. Eshtrat e tij ruhen në Kishën „Shën Shpëtimtari" në Shkup, ku u sollën më 1946.

Sot delegacione, qytetarë dhe politikanë do të vendosin lule te varri i tij. Kryeministri Mickoski do të marrë pjesë në liturgji. Kuvendi do të ndajë çmimin shtetëror „Goce Dellçev" për vitin 2026. Universiteti „Goce Dellçev" në Shtip mban ceremoninë e tij tradicionale me instrumente popullore dhe himnin shtetëror.

Dellçevi mbetet figura që e thërret e gjithë vendi, por trashëgimia e të cilit rrallë diskutohet seriozisht. Ishte mësues që u bë luftëtar, një që braktisi klasën për të organizuar rrjete çlirimtare. Fjalia e tij më e cituar - „bota është një shaka e keqe" - tingëllon ndryshe varësisht se kush e citon dhe pse. Maqedonia e feston. Kjo është e bukur. Por a e kupton - kjo është pyetja më e madhe.