43,8 për qind. Kaq fitoi Alternativa për Gjermaninë në zgjedhjet në Saksoni-Anhalt dhe u bë bindshëm forca politike më e fortë në atë land. Pesë vjet më parë e njëjta parti kishte 20,8 për qind. Pra, për një cikël zgjedhor - plus 23 pikë përqindjeje.

Edhe më interesante është shifra tjetër. CDU-ja e kancelarit Fridrih Merc ra në 17,2 për qind. Në vitin 2021 kishte 37,1 për qind. Partia që me dekada konsiderohej shtëpia e natyrshme e konservatorizmit gjerman në këtë land u përgjysmua, e pastaj edhe një herë. SPD-ja përfundoi me 9,3 për qind, të Gjelbrit me 8,9, e Majta me 8,6, ndërsa Aleanca e Sara Vagenknehtit me 5,3 për qind. Dalja ishte rekord 77,8 për qind - njerëzit nuk qëndruan në shtëpi, por dolën dhe vendosën.

Mesazhi i parë nuk ishte për Berlinin, por për Moskën

Vetëm disa orë pas rezultateve, bashkëkryetari i AfD-së, Tino Hrupala, u shfaq në programin e mëngjesit të ARD-së gjermane dhe tha cili është prioriteti. „Duam sërish marrëdhënie të mira me Rusinë“, deklaroi ai. Dhe pastaj u bë edhe më konkret: „Politika e sanksioneve duhet të ndryshojë. AfD-ja para së gjithash do të duhet të merret me këtë përmes Bundesratit, duke ushtruar presion mbi qeverinë federale.“

Kjo nuk është retorikë për publikun e brendshëm. Është përshkrim i një mekanizmi. Bundesrati është dhoma ku ulen përfaqësuesit e qeverive të landeve, ndërsa Saksoni-Anhalti ka katër vota atje. Të gjitha votat e një landi duhet të jepen së bashku - nuk mund gjysma kështu e gjysma ashtu. Një qeveri e udhëhequr nga AfD-ja do të fitonte një kanal institucional përmes të cilit mund të bllokojë, ngadalësojë ose kontestojë politikisht një pjesë të vendimeve të Berlinit.

Çfarë realisht mund e çfarë jo

Këtu ia vlen të jesh i saktë, sepse dallimi është i madh. Një land nuk mund t'i heqë njëanshëm sanksionet evropiane ndaj Rusisë - për këtë nuk vendoset në Magdeburg. Por mund t'ia vështirësojë jetën qeverisë federale, ta ngadalësojë çdo vendim që kalon nëpër Bundesrat dhe ta shndërrojë qëndrimin ndaj Moskës në një luftë të përhershme politike të brendshme në vend se në punë të kryer.

Qëndrimi ndaj Rusisë ishte edhe një nga temat e mëdha të fushatës. Në pjesën lindore të Gjermanisë një pjesë e konsiderueshme e popullsisë nuk e ndan kursin e ashpër të qeverisë federale ndaj Moskës - një ndarje që ekziston me vite dhe që këto zgjedhje e hapën sërish. AfD-ja angazhohet për rivendosjen e marrëdhënieve ekonomike dhe politike me Rusinë dhe është kundër vazhdimit të mbështetjes ushtarake gjermane për Ukrainën.

Fituesi tashmë e ka zgjatur dorën - dhe vëren kush do ta refuzojë

Hrupala e bëri të qartë se partia nuk dëshiron të mbetet fitues pa pushtet. „Do t'u dërgojmë oferta për bisedime të gjitha partive. Pastaj do të shohim kush do ta refuzojë dorën tonë të zgjatur“, tha ai. Formulimi nuk është i rastësishëm - ai paraprakisht e përgatit narrativin e ardhshëm: nuk jemi ne të izoluarit, ata nuk duan të bisedojnë.

Iu drejtua veçanërisht CDU-së: „Mendoj se CDU-ja vetë duhet të pyesë veten çfarë përfundimesh duhet të nxjerrë nga ky rezultat katastrofik zgjedhor.“ Negociatat, sipas fjalëve të tij, duhet të nisin qysh këtë javë, ndërsa ai pret që Ulrih Zigmund të zgjidhet kryeministër i Saksoni-Anhaltit.

Gjermania me vite ishte vendi të cilit i gjithë kontinenti i shikonte si qendër e qëndrueshme - e parashikueshme, e mërzitshme në mënyrën më të mirë të mundshme. Kur një land me dalje rekord i jep 43,8 për qind një partie që kërkon fundin e sanksioneve ndaj Moskës, kjo nuk është lajm lokal. Pyetja është sa gjatë mbetet diçka „rast rajonal“ para se të bëhet rregull.