Mitropoliti Agatangjel: VMRO do të sundojë sa Tito, opozita nuk ka shanse, ndërsa gazetarët e sulmojnë Kishën për para

I ftuar në televizionin Alfa, mitropoliti i Povardarjes Agatangjel bëri diçka që nuk e kërkon asnjë kanun: i parathëmi një partie pushtet sa kishte Josip Broz Tito. „Unë u thashë: sa sundoi presidenti i Jugosllavisë, aq do të sundojë edhe VMRO tani. Nuk keni shanse të vini më në pushtet. Dhe dhëntë Zoti të mbetet kështu“, deklaroi ai.

Erdhi edhe rrëfimi i besimit në kabinet. „Maqedonia tani është në duar të sigurta. Kam besim të plotë në qeverinë aktuale“, tha Agatangjeli, pastaj numëroi me emër kryeministrin Hristijan Mickoski, ministrin Pançe Toshkovski, ministrin Timço Mucunski, presidenten Gordana Siljanovska-Davkova dhe zëvendëskryeministrin Aleksandar Nikoloski.

Është pak ironike: një dinjitar kishtar si masë të pushtetit të dëshirueshëm merr jetëgjatësinë e liderit të një shteti komunist, ateist, që sundoi 35 vjet pa zgjedhje të lira. Të urosh që një parti të sundojë „sa Tito“ nuk është kompliment për partinë. Është dëshirë për fundin e ndërrimit të pushtetit. Përveç nëse mitropoliti kishte parasysh diçka të tretë, por atëherë duhet të thotë çfarë.

Pjesa e dytë ishte për kritikët. Profesori Ljubomir Frçkoski dhe gazetarë të paemërtuar u akuzuan se e poshtërojnë Maqedoninë dhe e sulmojnë Kishën Ortodokse Maqedonase - Kryepeshkopatën e Ohrit, ndërsa në pyetjen pse, mitropoliti u përgjigj se arsyeja është interesi financiar. As emra gazetarësh, as prova. Një portal i specializuar për fenë menjëherë kërkoi t'i bëjë të ditura emrat dhe u bëri thirrje shoqatave të gazetarëve të reagojnë.

Kushtetuta është e qartë: neni 19 thotë se bashkësitë fetare janë të ndara nga shteti. Kjo ndarje e mbron edhe shtetin nga klerikët edhe kishën nga partitë. Kur një mitropolit publikisht u voton besim ministrave, a e përjeton ende si kryepeshkop të vetin besimtari që voton për opozitën?

Agatangjeli ka të drejtë për mendim, si çdo qytetar. Vetëm se veshja me të cilën del në televizion nuk është civile. Dhe akuza se dikush e sulmon Kishën për para, pa emër dhe pa provë, është serioze për këdo, ndërsa për një njeri në atë pozitë dyfish. Emrat janë ajo që duhet të dëgjojmë tani.