Chuck Lorre shkroi në kujtimet e tij se Anna Faris e la „Mom“ për shkak të alkoolit: ajo u përgjigj se është esëll prej një viti e gjysmë

Njerëzit e fuqishëm të Hollywoodit shpesh i përmbyllin karrierat me kujtime, dhe kujtimet rrallë janë të buta me ata që nuk kanë të njëjtin pushtet. Librin më të ri të këtij lloji e shkroi Chuck Lorre, njeriu pas „The Big Bang Theory“ dhe „Two and a Half Men“. Quhet „Sitcom“, dhe në të ka një kapitull për aktoren që e zgjodhi për rolin kryesor në serialin „Mom“ - Anna Faris, ish-bashkëshortja e Chris Prattit.

Lorre pranon se nuk ishte i sigurt që Faris ishte zgjedhja e duhur. Kujtonte sa keq e kishte drejtuar marrëdhënien profesionale me Charlie Sheenin, i cili luftonte me varësinë nga droga dhe alkooli. Megjithatë e mori, me arsyetimin se jeta private e njerëzve nuk është punë e tij dhe se nëna në „Mom“ duhej të ishte pikërisht ajo.

Pastaj vjen fjalia që e nisi gjithë historinë. Sipas Lorre-s, me kalimin e kohës hezitimi i tij fillestar doli i justifikuar: pas gjashtë vitesh Faris e la serialin për arsye, siç shkruan, „misterioze“ - edhe pse, shton ai, të gjithë në ekip e dinin se lidheshin me problemet e saj me alkoolin.

Faris u përgjigj në Instagram. Shkroi se nuk e priste aspak atë që lexoi dhe se, natyrisht, i dhemb. Por në vend të një kundërsulmi, publikoi mirënjohje: Lorre i dha një punë që e donte, asnjë nga vitet e xhirimit nuk e mori si të mirëqenë, është krenare për atë që bënë së bashku dhe mirënjohja ndaj atyre njerëzve nuk do të ndryshojë.

Pastaj e plotësoi historinë nga këndi i saj. Është esëll prej një viti e gjysmë, kaloi një program rehabilitimi, është e shëndetshme, punon dhe, thotë, është më e lumtur se kurrë. „Unë jam dëshmia e gjallë“, shkroi, me shpresën se historia e saj do ta ndihmojë dikë në situatë të ngjashme.

Ironia vështirë se mund të mos vihet re. „Mom“ është serial për një nënë të vetme që sapo ka dalë nga varësia dhe rrit dy fëmijë në luginën Napa në Kaliforni, e që vetë është vajzë e një gruaje që po mjekohet. Seriali u frymëzua nga përvoja personale e Lorre-s me esëllimin. Zgjati tetë sezone, nga 2013 deri në 2020, ndërsa Faris, që luante Christy Plunkettin, u largua para të fundit, pa thënë pse, me mirënjohje për Lorre-n, skenaristët dhe kolegët.

Nëse një serial me vite i thotë publikut se varësia është sëmundje që shërohet, e jo turp, pse krijuesi i tij e shndërron luftën e tjetrit në kapitull të një libri që duhet të shitet? Dhe kush përfiton më shumë nga ai kapitull - e vërteta apo botuesi?