Чак Лори во мемоарите напиша дека Ана Фарис ја напуштила „Мама“ поради алкохолот: таа одговори дека е трезна година и пол

Моќните луѓе од Холивуд често ги заокружуваат кариерите со мемоари, а мемоарите ретко се нежни кон оние што немаат иста моќ. Најновата таква книга ја напиша Чак Лори, човекот зад „Теорија на Големиот прасок“ и „Двајца и пол мажи“. Се вика „Sitcom“, а во неа има поглавје за актерката што ја избрал за главната улога во серијата „Мама“ – Ана Фарис, поранешната сопруга на Крис Прат.

Лори признава дека не бил сигурен дека Фарис е вистинскиот избор. Се сеќавал колку лошо ја водел професионалната врска со Чарли Шин, кој се бореше со зависност од дрога и алкохол. Сепак, ја зел, со образложение дека приватниот живот на луѓето не е негова работа и дека мајката во „Мама“ треба да биде токму таа.

Потоа доаѓа реченицата што ја покрена целата приказна. Според Лори, со текот на времето неговото првично двоумење се покажало оправдано: по шест години Фарис ја напуштила серијата од, како што пишува, „мистериозни“ причини – иако, додава, сите во екипата знаеле дека се поврзани со нејзините проблеми со алкохолот.

Фарис одговори на Инстаграм. Напиша дека воопшто не го очекувала тоа што го прочитала и дека, природно, ја боли. Но наместо контранапад, објави благодарност: Лори ѝ дал работа што ја сакала, ниту една од годините на снимање не ја земала здраво за готово, горда е на она што го направиле заедно и благодарноста кон тие луѓе нема да се смени.

Потоа ја дополни приказната од својот агол. Трезна е година и пол, поминала низ програма за одвикнување, здрава е, работи и, вели, посреќна е од кога било. „Јас сум живиот доказ“, напиша, со надеж дека нејзината приказна ќе му помогне на некој во слична ситуација.

Иронијата тешко се промашува. „Мама“ е серија за самохрана мајка што штотуку излегла од зависност и ги одгледува двете деца во долината Напа во Калифорнија, а и самата е ќерка на жена што се лекува. Серијата била инспирирана од личното искуство на Лори со трезвеноста. Траеше осум сезони, од 2013 до 2020 година, а Фарис, која ја играше Кристи Планкет, замина пред последната, без да каже зошто, со благодарност до Лори, сценаристите и колегите.

Ако една серија со години ѝ кажува на публиката дека зависноста е болест што се лекува, а не срамота, зошто нејзиниот творец ја претвора туѓата борба во поглавје на книга што треба да се продава? И кој има поголема корист од тоа поглавје – вистината или издавачот?