BDI festoi 24-vjetorin e ekzistencës në Parkun e Qytetit në Shkup, ndërsa lideri Ali Ahmeti e përmblodhi historinë e partisë në një fjali që thotë gjithçka: „Filluam nga zeroja, ikëm me kryeministër." Torta është prerë, fjalimi është mbajtur, dhe pas festimit qëndron një llogari për atë që vjen më pas.

„Filluam nga zeroja, me 1-2 për qind shqiptarë të përfaqësuar në institucione, dhe arritëm në 20-22 për qind", tha Ahmeti. „Filluam nga zeroja, përfunduam me kryeministër, tani kemi kryetar të Kuvendit dhe drejtorë në shumë institucione." Shifra që, parë nga këndi i partisë, vërtet tregojnë një histori ngritjeje nga margjina deri në qendër të pushtetit.

Por pjesa më interesante e fjalimit nuk ishte një vështrim mbi të kaluarën - por një thirrje për të ardhmen. Ahmeti propozoi që partitë shqiptare të lidhin një pakt me të cilin partia që fiton në bllokun shqiptar do t'i përfaqësonte shqiptarët në çdo qeveri të ardhshme. E përkthyer: kush fiton votën shqiptare, ai hyn në pushtet, pavarësisht kush e formon qeverinë. Ky është një model ku vendi në qeveri është i rezervuar paraprakisht, ndërsa zgjedhjet vetëm vendosin se kush do ta zërë.

Këtu ia vlen të ndalesh. Logjika „kush fiton në bllok, ai hyn në pushtet" tingëllon demokratike, por në të vërtetë e bën pushtetin të varur nga aritmetika etnike, jo nga politika dhe rezultatet. Njëzet e katër vjet më vonë, pyetja për BDI-në nuk është më si u ngjit në majë - kjo është e qartë. Pyetja është nëse ato vite në pushtet u kthyen në një jetë më të mirë për njerëzit e thjeshtë që votuan për të, apo vetëm në pozicione më të mira për ata në skenë me tortën. Përgjigjja e asaj pyetjeje nuk festohet në park.