Ndërsa shtëpitë mbretërore evropiane maten në shekuj, ajo japoneze matet në mijëvjeçarë. Dinastia Jamato, që konsiderohet monarkia trashëgimore më e vjetër e pandërprerë në botë, shtrihet mbi 2.000 vjet dhe 125 perandorë - shifër para së cilës çdo kurorë në Evropë duket si shpikje e kohëve të fundit. E në zemër të Tokios, mbi themelet e kalasë së vjetër Edo, qëndron pallati që e ruan atë degë.

Pallati perandorak zë 150 hektarë me katër sektorë të mëdhenj - një ndërtesë kryesore prej betoni të armuar me enterier tradicional japonez, gjashtë krahë, muze, biblioteka, dhe kopshtin Fukiage ku ndodhen dhomat më private dhe tri faltore të shenjta. Një pjesë e madhe e strukturës origjinale u dëmtua në bombardimet gjatë Luftës së Dytë Botërore dhe më vonë u rindërtua. Sot atje banojnë perandori Naruhito dhe perandoresha Masako.

Por pas shkëlqimit fshihet një problem që Japonia prej dekadash nuk do ta zgjidhë. Ligji i trashëgimisë nga viti 1947 lejon vetëm një pasardhës mashkull të hipë në fron. Kjo do të thotë se princesha Aiko, fëmija i vetëm i perandorit, është përjashtuar nga trashëgimia - thjesht sepse është grua. E gjithë e ardhmja e dinastisë më të vjetër të botës tani varet nga një adoleshent: 19-vjeçari princ Hisahito, trashëgimtari i vetëm mashkull.

Këtu qëndron ironia që pallati, me të gjitha faltoret e tij, nuk mund ta fshehë. Një institucion që krenohet me dy mijë vjet vazhdimësi rrezikon ta thyejë atë vazhdimësi për shkak të një rregulli më të vjetër se një shekull. Lulja e qershisë në oborr simbolizon kalueshmërinë dhe rinovimin - por rinovimi, duket, i lejohet vetëm natyrës, jo vetë kurorës. Sa tradita në Ballkan i mbrojnë pikërisht ata që humbasin më shumë prej tyre?