Shtëpitë e vjetra prej guri kanë një shpirt që ndërtimet e reja rrallë e arrijnë - por shpesh edhe errësirë, rëndesë dhe ndjesinë se koha ka ndaluar. Lajmi i mirë është se sharmi i gurit mund të ruhet, ndërsa hapësira prapëseprapë merr frymë dritë dhe duket bashkëkohore. Çështje baraspeshe, jo rrënimi.

Trarët mbeten, por e tëra lehtësohet. Trarët prej druri janë zemra e shtëpisë rustike dhe nuk duhen fshehur. Truku është të lehtësohet gjithçka rreth tyre - mure më të bardha, sipërfaqe më të pastra, mobilie më pak të mbingarkuara - që trarët të bëhen theks, e jo barrë për syrin.

Drita natyrore dhe materiale fisnike. Një pjesë e madhe e transformimit qëndron te hapjet. Dritare të mëdha që balancojnë ngrohtësinë e oxhakëve tradicionalë sjellin ajër në hapësirë. Guri, druri dhe pëlhurat natyrore bëjnë pjesën tjetër - pa e humbur autenticitetin.

Ngjyra dhe kontraste bashkëkohore. Tonet gri, blu dhe okër, të kombinuara me theksa të zinj, e modernizojnë interierin rustik pa e flijuar ngrohtësinë. Kontrasti është ai që e kalon shtëpinë e vjetër prej guri nga „muze" në „shtëpi ku jetohet sot".

Zgjidhje sipas masës për çdo qoshe. Shtëpitë e vjetra rrallë kanë vija të drejta dhe përmasa standarde. Pikërisht prandaj mobiliet sipas masës - sisteme të integruara magazinimi, stola me hapësirë të fshehur - janë investimi më i mençur. Shfrytëzohet çdo qoshe pa u prishur tërësia estetike.

Frymëzim mesdhetar dhe materiale të shëndetshme. Mure të lyera me gëlqere që e shumëfishojnë dritën, dysheme prej rrasash që e lidhin hapësirën me karakterin vendor, divane në formë L sipas masës me magazinim të fshehur - qasja mesdhetare është mësim për thjeshtësinë. Gjithnjë e më shumë kujdes i kushtohet edhe materialeve me prejardhje të afërt dhe përfundimeve jotoksike, në frymën e bio-interierizmit.

Tekstili është çelësi. Në fund, pikërisht liri, pambuku dhe leshi japin teksturë dhe ngrohtësi, ndërsa hapësirën e mbajnë bashkëkohore dhe të pambingarkuar. Disa detaje rustike janë të mjaftueshme - kur shtohen tepër, guri pushon së qeni sharm dhe bëhet rëndesë. Synimi: një shtëpi që e kujton të kaluarën, por jeton në të tashmen.