Ka një mënyrë për të njohur një qytet që asnjë turne me autobus s'mund ta zëvendësojë - të zgjohesh herët dhe të shkosh në treg. Jo në atë turistikun, por në atë ku vendasit blejnë darkën. Anembanë Evropës ka tregje që vlejnë sa një udhëtim i tërë, vende ku era e luleve, djathit dhe bukës së freskët të tregon më shumë për një popull se çdo muze.

Në Londër, Kolumbia Roud çdo të diel kthehet në një tunel lulesh që fjalë për fjalë e pushton rrugicën e ngushtë të Londrës Lindore - hortensie, bozhure, trëndafila dhe livandë, me dyqane vintage përreth. Pak vende në Evropë mund të krahasohen me atë shpërthim ngjyrash një mëngjes të diel.

Franca ofron dy botë krejt të ndryshme. Në Sarla, në mes të Perigorit, tregu mban erë tartufësh, foie gras, rose dhe arrash, me verëra nga Bergeraku në çdo qoshe. Në jug, në Kasis, i njëjti ritual merr një ton mesdhetar - ullinj, barishte aromatike, djathëra dhie e dele dhe salsiçe provansale nën qiell të hapur.

Italia, sigurisht, nuk mbetet pas. Porta Palaco në Torino është një nga tregjet më të mëdha të hapura në Evropë - lajthi, çokollata piemonteze, peshk, tartufë dhe kërpudha në një vend. E në vetë zemrën e Romës, Kampo de Fjori ofron një dhjetëshe varietetesh domatesh, fruta e perime nga Lacio, dhe një pekorino romano autentik që asnjë dyqan s'mund ta imitojë.

Në fund, për ata që e duan detin, tregu në Olhao në Algarven portugeze çdo të shtunë i mbush banaqet me sardele, oktapodë dhe guaska të nxjerra po atë mëngjes. Poenta e të gjitha këtyre vendeve është e njëjtë: shija e vërtetë e një vendi nuk shitet në një suvenirshitore, por në banak, herët në mëngjes, atje ku qarkullojnë paratë e vendasve.