Irani kreu një sulm të drejtpërdrejtë ndaj një baze ushtarake amerikane në Kuvajt, në një akt hakmarrjeje që e zhvendos përshkallëzimin mes Teheranit dhe Uashingtonit nga kërcënim në realitet. Sipas raporteve të para, pesë persona u lënduan, ndërsa u shkatërruan dy dronë amerikanë me vlerë nga rreth 30 milionë dollarë secili.

Sulmi vjen si përgjigje e drejtpërdrejtë ndaj veprimeve të mëparshme amerikane kundër objektivave iranianë. Shkëmbimi i goditjeve mes dy vendeve ka hyrë në një fazë ku secila palë duhet të „ kthejë" për të mos humbur fytyrën - një spirale klasike përshkallëzimi ku hakmarrja thërret hakmarrje.

Shkatërrimi i dy dronëve nga 30 milionë dollarë secili nuk është vetëm humbje ushtarake, por edhe simbolike. Kjo tregon se Irani ka kapacitet të godasë pajisje të shtrenjta amerikane dhe të shkaktojë dëm material - një mesazh i drejtuar po aq Uashingtonit sa edhe publikut të brendshëm e rajonal.

Më e rrezikshmja në gjithë situatën është normalizimi i konfliktit të drejtpërdrejtë. Ajo që deri vonë ishte „përmes ndërmjetësve" - milicive, proksive, operacioneve të heshtura - tani është shkëmbim i hapur goditjesh mes dy shteteve. Çdo raund i ri e zhvendos kufirin e asaj që konsiderohet e pranueshme, dhe njëkohësisht rrit gjasën e një konflikti më të gjerë.

Për rajonin, që tashmë digjet nga Gaza deri në Jemen, ky është edhe një vatër që mund ta shtyjë Lindjen e Mesme drejt një lufte të hapur me pasoja të paparashikueshme. Dhe kur fuqitë e mëdha matin forcën nëpër territore të huaja, çmimin e paguajnë para së gjithash njerëzit e thjeshtë që jetojnë atje.