Për më pak se një orë, mbi Kiev ranë rreth 40 raketa të çdo lloji. Jo një valë, jo një seri - por pothuajse gjithçka që arsenali rus mund të lëshojë menjëherë, e mbledhur në 53 minuta tmerr mbi një qytet që tashmë vitin e tretë mëson të flejë me një vesh hapur.

Sipas grupeve të monitorimit, në momentin më intensiv u regjistruan mbi 40 lëshime për më pak se një orë. Deri në 30 predha „Iskander-M” dhe raketa nga sistemi S-400 u lëshuan nga rajonet e Brjanskut dhe Kurskut. Atyre u shtohen edhe deri në 12 raketa hipersonike „Kinzhal” nga Kursku dhe Rostovi. Priteshin edhe valë të mëtejshme raketash lundruese - por kjo mbetet e papohuar.

Pesë lagje në flakë

Zjarre shpërthyen në pesë lagje të qytetit. Një person humbi jetën, të paktën pesë u plagosën. U godit rëndë lagjja Lukjanovka, u dëmtua edhe stacioni i metrosë „Lukjanovska”. U shkatërruan ndërtesa banimi, një konvikt studentësh, një supermarket, depo dhe mbi dhjetë automjete. U dogjën edhe depot në pjesën e Buçës të rajonit të Kievit.

Për krahasim - sulmi i 2 korrikut përdori 24 raketa balistike dhe katër „Kinzhal”. Ai i tanishmi është gati dyfish më i fuqishëm. Kur një numër dyfishohet për tri javë të pambushura, kjo nuk është një përshkallëzim që ndodh vetvetiu - është një mesazh, i shkruar me raketa.

Çfarë do të thotë kjo për ne

Është e lehtë të shikohet një sulm i tillë si një lajm i largët nga lindja - edhe një rresht shifrash në një kronikë që zgjat tepër gjatë. Por çdo valë e tillë e zhvendos pragun e asaj që quhet „normale” në një luftë më pak se një mijë e pesëqind kilometra nga këtu. Dhe çdo normalizim i tillë bën që i ardhshmi të kalojë edhe më në heshtje.

A do të reagojë Evropa ndryshe këtë herë, apo do të kënaqet sërish me komunikata për „dënimin më të ashpër”? Ballkani i njeh edhe ata „dënime më të ashpra” - kemi mësuar se ato rrallë ndalojnë një raketë. Kievi po e mëson këtë tani, në mënyrën më të vështirë të mundshme.