Bir saatten kısa sürede Kiev'e her türden yaklaşık 40 füze düştü. Tek bir dalga değil, tek bir yaylım değil - Rus cephaneliğinin bir anda ateşleyebileceği neredeyse her şey, üçüncü yıldır tek kulağı açık uyumayı öğrenen bir şehrin üzerine 53 dakikalık dehşete sığdırıldı.

İzleme gruplarına göre, en yoğun anda bir saatten kısa sürede 40'ın üzerinde atış kaydedildi. Bryansk ve Kursk bölgelerinden 30'a kadar „Iskander-M” mermisi ve S-400 sisteminden füzeler ateşlendi. Bunlara Kursk ve Rostov'dan 12'ye kadar „Kinjal” hipersonik füze ekleniyor. Ek seyir füzesi dalgaları da bekleniyordu - ama bu doğrulanmadı.

Beş mahalle alevler içinde

Beş şehir mahallesinde yangınlar çıktı. Bir kişi hayatını kaybetti, en az beş kişi yaralandı. Lukyanivka mahallesi ağır darbe aldı, „Lukyanivska” metro istasyonu da hasar gördü. Konut binaları, bir öğrenci yurdu, bir süpermarket, depolar ve on'dan fazla araç tahrip oldu. Kiev bölgesinin Buça kesimindeki depolar da yandı.

Karşılaştırma için - 2 Temmuz'daki saldırıda 24 balistik füze ve dört „Kinjal” kullanılmıştı. Şimdikisi neredeyse iki kat daha ağır. Bir sayı üç haftadan kısa sürede ikiye katlanıyorsa, bu kendiliğinden gerçekleşen bir tırmanma değil - füzelerle yazılmış bir mesajdır.

Bunun bizim için anlamı

Böyle bir saldırıyı doğudan gelen uzak bir haber gibi izlemek kolay - çok uzun süredir devam eden bir vakayinamede bir sıra rakam daha. Ama böyle her dalga, buradan bin beş yüz kilometreden yakın bir savaşta „normal” sayılanın eşiğini kaydırıyor. Ve böyle her normalleştirme, bir sonrakinin daha da sessizce geçmesini sağlıyor.

Avrupa bu kez farklı mı tepki verecek, yoksa yine „en sert kınama” açıklamalarıyla mı yetinecek? Balkanlar o „en sert kınamaları” da biliyor - onların bir füzeyi nadiren durdurduğunu öğrendik. Kiev bunu şimdi, mümkün olan en zor yoldan öğreniyor.