Lumi u zbardh, dhe askush nuk shkeli asnjë rregull

Më 24 korrik Lepeneci te Karposhi, pikërisht aty ku derdhet në Vardar, u mbulua me shkumë të bardhë të dendur. Kaloi një javë e tërë, dhe pyetja se kush e lëshoi ende nuk ka përgjigje me emër e mbiemër. Inspektorati Shtetëror i Mjedisit kreu kontrolle të jashtëzakonshme te kapacitetet industriale dhe nuk konstatoi parregullsi. Të gjitha subjektet e kontrolluara punonin në përputhje me lejet e tyre. Raporti paraprak thotë se parametrat fiziko-kimikë nuk i tejkalojnë vlerat kufitare. Uji i pijshëm është i sigurt, e vërtetuar me tetëdhjetë e një mostra.

Pra: lumi u zbardh para syve të një qyteti të tërë, askush nuk shkeli asnjë rregull, dhe askush nuk është përgjegjës. Rezultatet përfundimtare nga një laborator i akredituar priten më 4 gusht. Nëse edhe ato dalin „brenda kufijve të lejuar”, pyetja bëhet më e gjerë se Lepeneci - çfarë saktësisht duhet t'i ndodhë një lumi që dikush të shkelë një rregullore.

E lëshuar në gjendje të mirë të përgjithshme, dhe nuk mund të ecte

Dy ditë para lindjes ecte normalisht nëpër shtëpi. Sot nëntëmbëdhjetëvjeçarja Stanka Mihajlova nga fshati Banicë është në karrocë invalidore, dhe në letrën e lëshimit të spitalit të Shtipit shkruhet se u lëshua „në gjendje të mirë të përgjithshme”. Për paraplegjinë në dokument nuk shkruhet asgjë.

Ligji e detyron spitalin që në një rast të tillë të thërrasë komisionin për cilësi. Kjo nuk ndodhi për më shumë se një muaj - dhe, siç del nga reagimet, drejtori për rastin mësoi vetëm pasi e pyetën gazetarët. Këtu ia vlen të ndalemi: jo te gabimi gjatë operacionit, të cilin ekspertët do ta konstatojnë më vonë, por te fakti që mekanizmi që ekziston pikërisht për situata të tilla nuk u aktivizua vetvetiu. Gruaja nuk ishte zhdukur nga sistemi - kishte qenë në tri institucione shëndetësore.

Ujë ka, te rubineti nuk arrin

Në rezervuarin kryesor mbi Dibër arrin ujë për mbi 40 mijë njerëz. Qyteti nuk ka më shumë se 10 mijë banorë. Megjithatë, në katër lagje kufizimet shkojnë nga katër deri në pesë orë, ndërsa në katet e larta ujë nuk ka edhe më gjatë. Vetë ndërmarrja e tha gjysmën tjetër të historisë: „Planifikim më i mirë, investime në kohë dhe menaxhim më efikas duhej ta parandalonin ose ta zvogëlonin ndjeshëm këtë.” Kjo është një fjali që rrallë dëgjohet nga një ndërmarrje publike këtu.

Të njëjtën javë, në të njëjtin qytet, njoftohen 47 banesa të reja sociale. Dibra nuk është qytet në shkretëtirë - Dibra është qytet mbi një burim që konsiderohet ndër më cilësorët në Evropë, ku njerëzit numërojnë orët deri te uji i radhës.

Në Gostivar përsëri, raportet me bakterie që të dyja partitë i nxjerrin njëra kundër tjetrës shkojnë deri në vitin 2020. Analizat ekzistojnë prej gjashtë vitesh. Pasoja nuk ka.

Kur niset institucioni

Pamjet përfunduan së pari në rrjetet sociale, dhe vetëm pastaj në duart e policisë. Pas bastisjeve në fshatin Dobërdoll të Gostivarit u ndaluan gjashtë persona, ndërsa u gjetën pistoleta, një pushkë gjuetie dhe dhjetëra fishekë në disa shtëpi fqinje. Pyetja nuk është si i gjeti policia brenda pak orësh. Pyetja është pse i duhej një video për të lëvizur.

I njëjti rend shihet edhe në rastin e profileve të rreme: një familje shkupjane duroi ngacmime online gjashtë vjet, dhe pas kallëzimit policia bisedoi me të dyshuarin brenda 24 orësh. Reagimi nuk është i ngadaltë - i ngadaltë është ajo që qëndron para tij.

Dokumentet që nuk u treguan

Punimet ndërtimore për nënkalimin në Bulevardin Jugor nisin më 5 gusht. Rreth 800 banorë të kompleksit „Anton Popov 1” deri më sot nuk kanë marrë qasje në dokumentacionin e projektit, ndërsa do të gërmohet deri te vetë themelet e ndërtesës. Pyetjet e tyre janë krejtësisht standarde për gërmim pranë një objekti ekzistues: a është hartuar elaborat gjeomekanik, a do të ketë regjistrim zyrtar të gjendjes së ndërtesës para punimeve, kush e merr përgjegjësinë nëse shfaqen dëmtime.

Fjalia më e fortë në komunikatën e tyre nuk është emocionale, por inxhinierike: „Sigurimet gojore se ‘nuk do të ketë problem' nuk janë të mjaftueshme.” Një takim u premtua më 20 korrik. Deri sot nuk ka as ftesë.

Shifra që tregojnë nga dy histori

Borxhi publik ra për 0,1 pikë përqindjeje, ndërsa prodhimi industrial rritet. Drejtimi është i konfirmuar - dhe madhësia e tij gjithashtu. Në tregun e patundshmërive metri katror në Qendër arriti 3.360 euro ndërsa qiraja bie: më pak banesa të dhëna me qira, por qira totale më e lartë, më pak kontrata, por vlerë më e lartë për 27,3 përqind.

Në kufij, AMSM mat 30 minuta deri në një orë në Bogorodicë dhe Tabanoc, ndërsa shoferët flasin për dy deri në tri orë. Diferencën e paguan ai që rri në makinë.

Ajo që mbetet pas sezonit

Punëtorët komunalë në Ohër pastrojnë nga ora gjashtë e mëngjesit që qyteti të duket i pastër deri në shtatë. Atë që përfundon në liqen nuk e pastron askush, ndërsa Ohri së fundmi mori kohë nga UNESCO, jo shpëtim. Në Butel përsëri komuna njofton videombikëqyrje në të gjitha shesh-lojërat - qëllim i mirë, por rregullat për pamjet e fëmijëve duhet të dihen para se kamerat të ndizen, jo pas.

Ndërsa në Trnovë u mbajt Takimi i 55-të Gjithëmaqedonas. Pesëdhjetë e pesë vjet kthimesh do të thonë edhe pesëdhjetë e pesë vjet ikjesh.

Pjesa më e rëndë e ditës

E përbashkëta në gjithë këtë nuk është fatkeqësia, por radha. Së pari ndodh puna, pastaj del në publik, dhe vetëm atëherë niset institucioni që ekzistonte gjatë gjithë kohës. Komisioni thirret pasi pyesin gazetarët. Policia niset pasi pamjet bëhen virale. Dokumentet kërkohen pasi gërmimi është caktuar. Matjet janë gjithmonë brenda kufijve të lejuar, ndërsa përgjegjësia është shpërndarë aq njëtrajtësisht sa nuk bie mbi askënd.