Два дена пред породувањето одела нормално низ куќата, миела чинии и ја подготвувала собата за бебето. Денес 19-годишната Станка Михајлова од село Баница е во инвалидска количка. Меѓу тие две состојби стои еден царски рез во штипската болница и едно отпусно писмо во кое пишува дека пациентката е испишана „во добра општа состојба”.

Тоа отпусно писмо е центарот на овој случај. Таа е породена на 26 јуни 2026 година. Во документот со кој е испратена дома не е наведено ништо за параплегијата – состојба со која живее веќе повеќе од еден месец и која, според семејството, почнала уште додека била хоспитализирана. Свекорот Велибран Стојанов сведочи дека снаата ја извадиле носејќи ја под мишка, дека не можела да оди, а дома состојбата станала уште полоша.

На 4 јули, со возило на итната помош од Струмица, таа е донесена на Клиниката за неврологија при Клиничкиот центар „Мајка Тереза”. Таму се забележани промени од деветтиот до единаесеттиот пршлен на ‘рбетот. Значи, документација за тешка состојба постои од почетокот на јули.

Комисијата што не била свикана

Законот налага болницата во ваков случај да свика комисија за квалитет. Директорот на Клиничката болница во Штип, д-р Владко Захариев, тоа не го сторил повеќе од еден месец – и, како што произлегува од реакциите, за случајот дознал дури откако новинари го прашале.

Тоа е моментот што вреди да се задржи. Не грешката при операцијата – тоа допрва ќе го утврдуваат експерти. Туку фактот дека механизмот што постои токму за вакви ситуации не се вклучил сам од себе. Жената е млада мајка на две деца, едното на еден месец, другото на три и пол години. Таа не исчезнала од системот – била во три здравствени установи. Сепак, ништо не се придвижило додека случајот не излегол во јавност.

Има и друга непрецизност. Директорот на струмичката болница д-р Гоце Христов изјави дека станува збор за трет царски рез. Медицинската документација што семејството ја достави покажува дека тоа е втор. Кога основните податоци се разликуваат зависно од тоа кој зборува, тешко е да се очекува дека семејството ќе има доверба во она што следи.

Министерот за здравство Сашо Клековски најави вонреден инспекциски надзор преку Државниот санитарен и здравствен инспекторат во сите три установи каде се лекувала, како и стручен надзор во кој експерти по гинекологија, неврологија и урологија ќе утврдуваат дали е направена грешка. Од Министерството апелираат да не се извлекуваат прерани заклучоци додека не завршат сите постапки.

Апелот е разумен – вината навистина ја утврдуваат стручњаци, не јавноста. Но постои разлика меѓу тоа да не се прејудицира медицинскиот наод и тоа да не се прашува зошто законските механизми не проработиле сами. Првото е одговорност. Второто би било премолчување.

Ако инспекцијата покаже дека сè било по протокол, останува прашањето кој протокол дозволува пациентка што не може да оди да биде испишана како „во добра општа состојба”. А ако покаже дека не било – тогаш прашањето е зошто требаше семејството да оди во живо на социјалните мрежи пред болница за некој да реагира.