Katër kilometra rrjeta. Njëzet rrjeta pezull, nga ato që janë më rreptësisht të ndaluara. Dhe 872 copë belvicë ohridiane, me peshë të përgjithshme 116,9 kilogramë, të nxjerra nga uji të ngordhura.

Ky është bilanci i një kontrolli të vetëm aksionar në Liqenin e Ohrit, i zhvilluar më 1 shtator në pjesën midis fshatrave strugane Kalishta dhe Radozhda. Nëpunës policorë të Stacionit Policor për mbikëqyrje kufitare Liqeni i Ohrit, së bashku me Qendrën Rajonale për Punë Kufitare Perëndim, me udhëzim të prokurorit publik i ngritën rrjetat bashkë me kapjen. Është njoftuar edhe inspektorati kompetent për peshkatari.

Shifrat tingëllojnë si sukses. Dhe janë - por vetëm nëse nuk pyet sa gjatë kanë qëndruar aty ato rrjeta. Katër kilometra rrjetë nuk lëshohen për një mbrëmje, as nuk nxirren për pesë minuta. Kjo është infrastrukturë, jo improvizim.

Belvica është endemike, jo peshk marketi

Belvica e Ohrit nuk është peshk i zakonshëm. Ajo është pjesë e asaj që e bën Liqenin e Ohrit një nga liqenet më të vjetra dhe më të veçanta në Evropë. Çdo kilogram i nxjerrë me rrjetë të ndaluar është pjesë e një fondi që nuk rinovohet me import.

Nga MPB njoftojnë se kontrollet do të vazhdojnë edhe në periudhën e ardhshme, me aksione të përforcuara të drejtuara nga zbulimi i personave që kryejnë peshkim të paligjshëm dhe mbrojtja e fondit të peshkut. Njoftimi është i mirëpritur. Por në kumtesë mungon pikërisht ajo që intereson më shumë - a është identifikuar ose ndaluar personi që i vendosi rrjetat, dhe a është parashtruar kallëzim penal.

Rrjetat u kapën, njerëzit jo

Këtu është dallimi mes aksionit dhe sistemit. Kur nxirret një rrjetë, hiqet pasoja. Kur kapet ai që e vendosi, ndryshon llogaria e çdo të ardhshmi që mendon të bëjë të njëjtën gjë.

Nëse hetimi mbetet në nivelin „u njoftua inspektorati“, për disa javë në të njëjtat ujëra do të ketë katër kilometra rrjetë të re. Sepse kostoja për kryerësin deri tani është - një rrjetë e humbur.

Liqeni nuk kërkon heroizëm. Kërkon që dikush të përgjigjet.