LSDM-ja ka reaguar ashpër kundër koalicionit qeverisës VMRO-DPMNE dhe ZNAM, duke i akuzuar se mbajnë Maqedoninë të izoluar nga integrimet evropiane - dhe këtë për të mbrojtur interesa konkrete kriminale. „Ata nuk janë bullgarofilë. Ata janë bullgarë me shtetësi maqedonase që e shfrytëzojnë shtetin për interesa personale", thuhet në komunikatën e partisë.

Shkasja ishte një sulm i mëparshëm i koalicionit aktual ndaj LSDM-së, me akuza për „bullgarofili" - operë klasike politike ku secila palë akuzon tjetrën për diçka që në fakt e ka bërë vetë.

LSDM-ja kujton se një pjesë e funksionarëve në pushtet posedojnë pasaporta bullgare. Përmenden konkretisht familja e kryeministrit Mickoski dhe propagandisti kryesor mediatik i koalicionit, Dragan Pavloviq Latas. Partia pretendon se „gjysma e qeverisë aktuale dhe e grupit parlamentar të VMRO-ZNAM" ka shtetësi bullgare.

LSDM-ja godet edhe Maksim Dimitrijevskin, liderin e ZNAM-it, të cilin e përshkruajnë si „kolaboracionist". Sipas tyre, Dimitrijevski e themeloi ZNAM-in me urdhër të Mickoskit, me qëllim që të copëtojë opozitën. Nuk është akuzë shumë e re - LSDM-ja po e përdor këtë kualifikim muajt e fundit kur ZNAM-i filloi të bjerë në sondazhe.

Argumenti thelbësor i LSDM-së është se pushteti nuk dëshiron t'i fusë pakicat në Kushtetutë për të vazhduar procesin evrointegrues. Sipas tyre, këtij koalicioni i përshtatet një „Maqedoni e izoluar, e dobët dhe e korruptuar". Është akuzë e rëndë. Dhe e vështirë për t'u provuar pa dëshmi konkrete se çfarë fitohet nga izolimi.

Por edhe e kundërta - është e vështirë të mohohet. Maqedonia u bë anëtare e NATO-s në vitin 2020, por negociatat me BE-në janë bllokuar nga Sofja. Ndryshimet kushtetuese mbeten temë diskutimi, pa datë vendimi. Ekonomia është në vend. Emigracioni vazhdon. A është ky rezultat i projektuar, apo dështim kronik? LSDM-ja thotë se është i projektuar. Votuesit do të vendosin në zgjedhjet e ardhshme.

Për lexuesin që pyet pse partitë grinden për „bullgarofili" në vend që të grinden për politika konkrete - përgjigjja është e thjeshtë. Partitë nuk kanë politika konkrete. Kanë këtë temë, dhe me të i mbajnë votuesit. „Bullgarofil" tingëllon shumë. „Reformat në shëndetësi" tingëllojnë pak. Aty.