Aleksandër Lukashenko njoftoi se Bjellorusia do ta ngrejë nivelin e gatishmërisë luftarake dhe se është e mundur të shpallet mobilizim - por, siç sqaroi me kujdes, vetëm për të kontrolluar nëse sistemi fare funksionon. Deklaratën e dha të premten në poligonin ushtarak „Obuz-Lesnovski“ pranë Baranoviçit, në perëndim të vendit.

„E kam thënë tashmë qartë: ushtria ka nevojë për kontroll - erdhi koha për këtë. E gjithë ushtria. Do të kontrollojmë gjithçka. Deri në nivelin e mobilizimit“, u tha gazetarëve. Kontrolli, shtoi, do të jetë sa më afër kushteve të vërteta luftarake. Formula me të cilën e mbylli atë arsyetim meriton të mbahet mend: „Po përgatitemi për luftë që ajo të mos vijë.“

Fjalia që zbulon llogarinë e vërtetë

Duke iu drejtuar krerëve ushtarakë, Lukashenko përsëriti se Minsku nuk planifikon të sulmojë askënd. Por mënyra si e tha është më interesante se vetë porosia. „Nuk kemi ndërmend të sulmojmë askënd; jemi pragmatikë. E kuptojmë se një sulm ndaj kujtdo - le të themi, ndaj ndonjë fqinji tonë - do të ishte i barabartë me vetëvrasje. Nuk mund ta fitojmë një përplasje kundër 'përbindëshave' - shteteve përgjatë kufijve tanë.“

Nuk sqaroi se kë saktësisht i quan përbindësha. As nuk ka nevojë. Shifrat e bëjnë këtë në vend të tij, dhe ato janë të pamëshirshme.

Aritmetika pas deklaratës

Bjellorusia mban një ushtri me më pak se 50.000 ushtarë aktivë. Aleatja e saj kyçe, Rusia, ka rreth 1,5 milionë. Ukraina, e cila është në konflikt me Rusinë mbi katër vjet, vlerësohet se ka rreth 900.000 ushtarë aktivë. Thënë ndryshe, fqinji në lindje është tridhjetë herë më i madh, ndërsa fqinji në jug tetëmbëdhjetë herë.

Në perëndim pamja nuk është më e këndshme. Polonia, Lituania dhe Letonia janë anëtare të NATO-s. Dy shtetet baltike kanë ushtri të vogla, por Varshava vitet e fundit po armatoset me shpejtësi - rreth 220.000 ushtarë aktivë dhe ende në rritje, çka e bën ushtrinë e tretë më të madhe në Aleancë, menjëherë pas SHBA-së dhe Turqisë.

Kur një njeri me 50.000 ushtarë qëndron i rrethuar me ato shifra, „po përgatitemi për luftë që ajo të mos vijë“ tingëllon më pak si kërcënim dhe më shumë si llogari e bërë shumë herë mbi tryezë.

Çfarë u kontrollua në të vërtetë

Gjatë vizitës Lukashenko u takua me funksionarë të lartë ushtarakë dhe inspektoi sistemet e lidhjes dhe të komandimit. Një brigadë artilerie dhe njësitë e lidhjes, zbuloi, aktualisht po kalojnë nëpër kontrolle të gjera. Këto nuk janë detaje për spektakël - lidhja dhe komandimi janë pikërisht ato pjesë të një ushtrie që dështojnë të parat, dhe pikërisht ato për të cilat askush nuk do të mësojë se nuk punojnë atëherë kur duhen.

A do të mbetet kontrolli vetëm kontroll? Kjo është pyetja që ky rajon e njeh instinktivisht. Ballkani ka parë disa herë skenën në të cilën stërvitja kalon në heshtje në vendosje trupash, ndërsa formulimi zyrtar mbetet i njëjtë deri në çastin e fundit.