Stilistja Pia Capdevila: nuk ka materiale të mira dhe të këqija, vetëm të zgjedhura mirë ose keq - çfarë të vësh në dysheme, në kuzhinë dhe në banjë që të zgjasë njëzet vjet

Imagjino se po rinovon një shtëpi që nuk do ta prekësh më deri në vitin 2046. Çfarë do të vësh në dysheme, në kuzhinë, në banjë? Kjo është pyetja që iu bë stilistes spanjolle të interierit Pia Capdevila, nga studioja Pia Capdevila Interiorismo, ndërsa përgjigjja e saj fillon me një fjali që do të duhej të varej në çdo sallon pllakash: „Nuk besoj se ekzistojnë materiale të mira apo të këqija, por zgjedhje që janë bërë mirë ose keq për një qëllim të caktuar.“

Çelësi: materiale që plaken bukur

Capdevila zgjedh sipas përdorimit, mirëmbajtjes dhe si do të duket materiali pas vitesh, e jo sipas trendit. Preferon materiale natyrore, qeramikë porcelani cilësore dhe përfundime të thjeshta që mund të riparohen. Materialet natyrore, thotë ajo, me kohën fitojnë karakter: „Druri, disa gurë ose pllakat e punuara me dorë fitojnë personalitet.“ Sa herë kemi zgjedhur një pllakë sepse ishte në aksion ose sepse e pamë te fqinjët - pa pyetur si do të duket pas dhjetë vjetësh?

Paratë atje ku dhemb ndërrimi

Këshilla e saj për buxhetin është e thjeshtë: më shumë para në dysheme, zdrukthëtari, instalime, kuzhinë dhe banjë - gjithçka që përdoret çdo ditë dhe që ribëhet shtrenjtë. Dhe mos kurse te pajisjet metalike. Menteshat, guidat e sirtarëve dhe mekanizmat e hapjes e përcaktojnë përdorimin e përditshëm, ndërsa cilësia e dobët shihet shpejt. Kursimi shkon te tekstilet, zbukurimet dhe mobiljet ndihmëse, me të cilat hapësira freskohet pa rinovim të ri. Logjika është e qartë: investo në atë që është e shtrenjtë për t'u zëvendësuar, dhe lër hapësirë për atë që varet nga shija e momentit.

Dysheme që zgjasin

Druri natyror është ndër të preferuarit e saj, sepse, nëse shtresa e sipërme është mjaft e trashë, mund të lëmohet dhe të rinovohet. Zgjedhje tjetër e fortë është qeramika e porcelanit në format të madh. Tonet le të jenë neutrale, teksturat të balancuara, ndërsa formatet proporcionale. Ajo që duhet shmangur janë motivet dhe përfundimet që menjëherë njihen si „të atij sezoni“.

Pllaka pune dhe veshje për kuzhinë dhe banjë

Për pllakën e punës në kuzhinë Capdevila më shpesh rekomandon qeramikë porcelani: rezistente ndaj nxehtësisë dhe njollave dhe e lehtë për mirëmbajtje. Edhe guri natyror i pëlqen, por paralajmëron se çdo lloj kërkon kujdesin e vet, sepse disa reagojnë keq ndaj acideve ose thithin lëngje. Muri pas sipërfaqes së punës duhet të jetë i lehtë për pastrim, me pak fuga dhe i përshtatur mirë me elementet e kuzhinës. Për muret në kuzhina dhe banja: tekstura diskrete, tone guri, përfundime natyrore dhe formate të thjeshta që nuk do të mërzitin.

Përfundime që nuk të detyrojnë të ndjekësh çdo njollë

„Një shtëpi duhet të mendohet për t'u jetuar në të, e jo që vazhdimisht të kesh kujdes të mos dëmtohet asgjë“, thotë Capdevila. Prandaj rekomandon përfundime mat ose saten të butë, sipërfaqe me teksturë dhe materiale që i fshehin gjurmët e përditshme. Në shtëpitë me fëmijë ose kafshë shtëpiake funksionojnë veçanërisht mirë qeramika e porcelanit dhe disa dysheme teknike. Përfundimet shumë të shndritshme, sipërfaqet njëngjyrëshe shumë të errëta dhe materialet shumë poroze në zonat e punës i bëjnë njollat dhe konsumimin edhe më të dukshme.

Mure me karakter, por pa e tepruar

Capdevila nuk mendon se gjithçka duhet të jetë neutrale. „Një mur me personalitet mund ta ruajë tërheqjen edhe pas njëzet vjetësh“, thotë ajo, nëse përshtatet me tërësinë. Propozon bojë në tone natyrore në kombinim me materiale me teksturë - dru, kornizë klasike, veshje tekstili ose tapete. Në një projekt të studios LC Interiores panelet klasike me kornizë janë bashkuar me tapet me teksturë.

Të provuara që përherë

Druri masiv është material fisnik dhe i larmishëm, jo vetëm për dysheme, por edhe për mobilie të punuara me porosi dhe të integruara në hapësirë. Ndër zgjedhjet e tjera të provuara janë teraco, balta e pjekur, bojërat minerale dhe veshjet me bazë gëlqereje. „Shumë shpesh nuk duhet të shpikim asgjë të re, por ta përdorim mirë atë që tashmë e dimë“, thotë stilistja. Në Ballkan balta e pjekur dhe gëlqerja njihen prej brezash - tani po kthehen si zgjedhje „e përjetshme“.

Të rinovohet apo të zëvendësohet?

Para se ta zëvendësosh një sipërfaqe, kontrollo nëse mund të rinovohet. Druri është shembulli më i qartë: nëse lloji i dyshemesë e lejon, mund të lëmohet dhe të trajtohet pa u hequr, gjë që ia zgjat jetën dhe i jep pamje të re. Por rinovimi nuk është gjithmonë zgjedhja më e mirë. Dyshemetë që durojnë përdorim të fortë ose shtëpitë me nevoja të veçanta ndoshta kërkojnë material më rezistent me më pak mirëmbajtje. Capdevila nuk beson se materiali që mund të rinovohet është automatikisht më i mirë se ai pothuajse i pashkatërrueshëm.

Shtëpi e përjetshme nuk do të thotë shtëpi e ngrirë

Të planifikosh afatgjatë nuk do të thotë të heqësh dorë nga shija jote ose që shtëpia të mbetet e njëjtë njëzet vjet. Rregullimi ndryshon bashkë me ty. Materialet duhet të zgjidhen duke parë gjithë shtëpinë, e jo çdo dhomë veçmas - vazhdimësia mes elementeve më vonë e lehtëson ndërrimin e mobiljeve, ngjyrave ose shtimin e pjesëve të reja. Para se të zgjedhësh një përfundim, mendo si do të sillet me pjesën tjetër të shtëpisë: materiali që i kufizon zgjedhjet e ardhshme përshtatet vështirë. Qëllimi është një bazë fleksibile që pranon ndryshime dhe ende ka kuptim pas vitesh.