Roma për një javë e vë artin bashkëkohor para Caravaggios: Rome Art Week zgjat nga 19 deri më 25 tetor, falas, nëpër lagjet e qytetit

Roma zakonisht shitet me Caravaggion, Berninin dhe Mikelanxhelon. Nga 19 deri më 25 tetor Qyteti i Përjetshëm e ndërron vitrinën: Rome Art Week hap galeritë, fondacionet, atelietë artistike dhe hapësirat e pavarura e institucionale nëpër qytet, ndërsa edicioni është falas. Truku është të mos vraposh nëpër gjithë Romën brenda një dite, por çdo ditë t'i kushtohet një lagjeje.

Qendra historike: nisja mes pallateve

Gagosian në rrugën Francesco Crispi është pika më ndërkombëtare e itinerarit. Maja Arte Contemporanea në Via di Monserato ofron një vështrim më intim drejt artit të sotëm. Në The Floor - Modern Art Gallery, Paco Plutone ka vendosur ekspozitën „The Skin of Light“, për dritën e hulumtuar përmes mediumeve të ndryshme. Ndërsa në Palazzo Braschi, selia e Muzeut të Romës mes Campo de' Fiori dhe Piazza Navona, qëndron një ekspozitë e Keith Haring për marrëdhënien mes imazhit, hapësirës publike dhe kulturës popullore - e hapur deri më 11 prill 2027. Qendra shëtitet në këmbë, ndërsa vetë pallatet janë pjesë e ekspozitës.

Trastevere dhe Borgo: një fabrikë dhe një papë

Përtej lumit, Fondazione VOLUME! punon në një ish-ndërtesë industriale dhe çdo vit e shndërron lagjen në laborator kreativ. Emmeotto Arte paraqet ekspozitën grupore „States of Uncertain Domesticities“, që shtëpinë e lexon nga këndvështrimi politik dhe feminist. Në Borgo, disa hapa larg turmave para Vatikanit, ekspozita POPE ART e paraqet papën si ikonë të kulturës pop - përmes posterave, grafikave, stripave dhe memeve. Ironia shkruhet vetë.

Prati, Monti dhe San Lorenzo

Prati tregon anën më pak të dukshme të javës: shoqata dhe atelie që i hapin dyert në një lagje me bulevarde të gjera dhe arkitekturë qytetare. Mes tyre janë Otto Gallery, Fondazione Cervelli Ribelli dhe atelieja e artistit Michel Patrin. Në Contart Gallery është ekspozita „FULGOR“ e artistes argjentinase Renata Schussheim, kushtuar trupit, ujit, dritës dhe shndërrimit. Për pushim, Café Sciascia në Via Fabio Massimo punon qysh nga fillimi i shekullit të kaluar dhe është një nga sekretet lokale të ruajtura mirë.

Në lindje, Monti dhe San Lorenzo u kushtohen autorëve të rinj dhe ndërkombëtarë. Galleria 291 Est/Inc. shënon 20 vjet me „CAPITOLOVENTI“, ekspozitë që është edhe histori vizuale e vetë galerisë. Interzone Galleria paraqet artisten iraniane Sepideh Sarlak me „Il muro del tempo ha un foro“, për zhvendosjen, kujtesën dhe identitetin e copëtuar. Palazzo Merulana, ish-pallat i shndërruar në hapësirë për artin modern dhe bashkëkohor italian, është disa minuta larg rrugëve bohemiane të Montit, plot me studio dizajni, bare dhe dyqane të vogla.

Bienale e vogël dhe fabrikat e Ostiense

Pranë Shkallëve Spanjolle, galeria e universitetit Temple organizon Tiny Biennale: vepra 20 me 20 centimetra me temën „Memories“, me rastin e 60 vjetëve prani të universitetit në Romë. Bienalen e themeloi artistja dhe profesoresha Susan Moore 15 vjet më parë, ndërsa edicioni i fundit ishte në vitin 2020. Donacionet dhe shitja e një pjese të veprave shkojnë për studentët e arteve vizuale.

Ostiense është versioni romak i lagjes industriale që u bë artistike: ish-fabrikat dhe magazinat tani janë galeri dhe atelie. Studio Campo Boario vendos „Primo Round“, ekspozitë që boksin e përdor si shkas për trupin, lëvizjen dhe lojën e dritës e hijes. Këtu është edhe MACRO, muzeu i artit bashkëkohor pa të cilin nuk mund të kuptohet skena e sotme italiane. Dashamirët e fotografisë kanë itinerarin e tyre: Akademia Hungareze në Via Giulia paraqet „ATA KANDÓ 1956“, fotografitë e Ata Kandó-s për refugjatët e Revolucionit Hungarez, ndërsa SottoSopra Art Studio Gallery në San Giovanni paraqet edicionin e dytë të „Codice Visivo“, me titull „The Journey - Beyond the Map“.

Si të shkoni, ku të hani dhe të flini

Nga aeroporti Fiumicino treni Leonardo Express arrin në stacionin Termini për rreth 30 minuta, pa ndalesa. Linja A e metrosë është praktike për Pratin, Vatikanin dhe Shkallët Spanjolle, linja B për Montin, Terminin dhe Ostiense, ndërsa qendra dhe Trastevere shëtiten në këmbë.

Për të ngrënë: Trattoria Da Luigi në Piazza Sforza Cesarini është trattori klasike me tarracë, e njohur për cacio e pepe dhe amatriciana. Në Bar Farnese pranë Campo de' Fiori espresso në banak kushton 2,50 euro. Ciampini, klasik romak i themeluar në vitin 1958, është për mëngjes ose pije pasdite. Tramae, në një tarracë në Palazzo Talìa pranë shatërvanit Trevi, e drejton kuzhinieri Marco Coppola nga Sorrento - ndërsa tiramisu përgatitet para jush, në tavolinë. Për të fjetur: Villa Agrippina mes Trastevere dhe Vatikanit qëndron në vendin e pronës antike të lidhur me Agripinën, nënën e Kaligulës, dhe ka restorantin Folie me karbonarën e Luciano Monosilios. G-Rough është hotel i vogël në një pallat të shekullit XVII pranë Piazza Navona, me mobilje nga vitet dyzet deri në gjashtëdhjetë, ndërsa Casa Monti ka interier të dizajneres franceze Laura Gonzalez dhe tarracë në çati me një nga pamjet më të mira të qytetit.

Ky është një model që nuk kërkon muze të rinj as buxhete milionëshe. Kërkon galeri dhe atelie që janë marrë vesh t'i hapin dyert në të njëjtën javë dhe ta lënë publikun brenda pa biletë. A do të mund Shkupi, Manastiri apo Ohri një ditë të bënin diçka të ngjashme?