Narendra Modi u ul përballë Vladimir Putinit në Bishkek dhe i tha se lufta në Ukrainë duhet të përfundojë për hir të njerëzimit. E quajti „miku im“, lavdëroi lidhjet ekonomike në rritje mes dy vendeve dhe shtoi se interesi i shtetit të vet është gjithmonë i pari. Të tria fjalitë u thanë në të njëjtën bisedë.

„India i mbështet të gjitha përpjekjet paqësore në këtë drejtim dhe do të vazhdojë t'i mbështesë edhe në të ardhmen“, deklaroi Modi. Dhe pastaj fjalia që do të citohet: „Çdo ditë sa zgjat lufta, njerëzimi në fakt bën një hap prapa, ndërsa çdo hap drejt paqes i jep njerëzimit shpresë të vërtetë për paqe.“

Putini iu përgjigj shkurt. „Ju faleminderit shumë, kryeministër. Do të vazhdojmë në atë rrugë“, transmetuan mediat shtetërore ruse. Se çfarë do të thotë „ajo rrugë“ nuk u precizua, dhe kjo nuk është rastësi.

Shifra që qëndron pas fjalëve të bukura

India, së bashku me Kinën, është ndër blerësit më të mëdhenj të naftës ruse. Pikërisht ato blerje e ndihmuan Moskën t'i rikthejë të ardhurat buxhetore pasi në vitin 2022 dërgoi dhjetëra mijëra ushtarë në Ukrainë dhe u përball me sanksione të gjera perëndimore.

Pra, njeriu që kërkon fundin e luftës njëkohësisht është një nga financuesit kryesorë të vazhdimit të saj. Kjo nuk është akuzë, është përshkrim i gjendjes, dhe Modi vetë e tha pjesën që e shpjegon: interesi i shtetit të vet është i pari.

Pas bisedës, Kremlini njoftoi se Putini e kishte informuar Modin për ecurinë e „operacionit special ushtarak“, siç e quan Rusia pushtimin e vet. Kremlini disa herë ka bërë të ditur se Rusia është e gatshme ta përfundojë luftën vetëm me kushtet e veta. Ukraina e refuzon këtë si kërkesë për kapitullim.

Pra njëri kërkon paqe, tjetri kërkon paqe me kushtet e veta, ndërsa biseda zhvillohet në një gjuhë me të cilën të dy pajtohen. A është paqe një paqe e tillë, apo është vetëm emër për rezultatin që njëra palë tashmë e dëshiron?

Ballkani e njeh këtë skenë. Përpjekje paqësore që të gjithë i mbështesin, tryeza bisedimesh ku të gjithë ulen, dhe zgjidhje që në fund i shkruan ai që ka më shumë pushtet. Dallimi është vetëm sa vjet kalojnë mes fjalimit dhe nënshkrimit.