Armenia më në fund e tha me zë atë që me vite e fliste me gjysmë goje. Kryeministri Nikol Pashinjan deklaroi se vendi nuk do të kthehet në aktivitetet e Organizatës së Traktatit për Siguri Kolektive (OTKS) në pesë vitet e ardhshme dhe se së shpejti do të nisë procesin formal për paraqitjen e kërkesës për anëtarësim në Bashkimin Evropian.

„Nuk kemi plane të kthehemi në OTKS në pesë vitet e ardhshme. Me siguri mund të them se nuk do ta intensifikojmë punën tonë në kuadër të OTKS-së“, tha Pashinjan gjatë prezantimit të programit të qeverisë së re në parlament.

Nga ngrirja te përjashtimi i dëshiruar

Deri tani Armenia fliste vetëm për ngrirjen e anëtarësisë. Këtë herë Pashinjan shkoi më tej - kujtoi se statuti i organizatës parashikon mundësinë e përjashtimit të një shteti anëtar, dhe porositi se një përfundim i tillë në fakt do t'ia zgjidhte dilemën Jerevanit nëse duhet të dalë vetë nga aleanca.

Kjo është fjali që vlen të lexohet dy herë. Kryeministri i një shteti anëtar thotë hapur se do t'i shkonte për shtat që vendi i tij të përjashtohej nga aleanca ushtarake në të cilën bën pjesë. Ky nuk është sinjal diplomatik - ky është kërkesë për divorc, e thënë me zë, para parlamentit.

Plani drejt Brukselit, hap pas hapi

Pashinjan njoftoi se Jerevani „në të ardhmen e afërt“ do ta nisë procedurën për paraqitjen e aplikimit zyrtar për anëtarësim në BE. Radhitja është vendosur me kujdes: së pari kërkesa zyrtare te Brukseli, pastaj pritja e përgjigjes, pastaj marrëveshja e mundshme për një hartë rrugore, dhe vetëm në fund çështja e anëtarësimit u paraqitet qytetarëve në referendum.

„Armenia për momentin është i vetmi vend me të cilin Bashkimi Evropian zhvillon negociata aktive për liberalizim vizash“, tha Pashinjan, duke shtuar se pret regjim pa viza deri në vitin 2029.

Kremlini u përgjigj pa u tundur

Zëdhënësi i presidentit rus, Dmitri Peskov, porositi se Armenia lirisht mund ta braktisë OTKS-në nëse konsideron se kjo është në interesin e saj kombëtar, dhe se Moska është e hapur për një vendim të tillë. Ton i qetë, asnjë dramë - dhe pikërisht prandaj vlen të shënohet. Kur një lojtar i madh nuk kundërshton largimin e një aleati, kjo zakonisht do të thotë se llogaria është bërë diku tjetër.

Ballkani e njeh këtë fazë

Armenia hyri në pjesën që ky rajon e kalon me dekada: del nga një strukturë para se të hysh në një tjetër, ndërsa ajo hapësirë e ndërmjetme është pikërisht vendi ku një shtet është më i cenueshëm. Pashinjani luan me kohën - kërkesë, përgjigje, hartë, referendum - dhe secili prej atyre hapave varet nga disponimi i dikujt tjetër.

Premtimi për regjim pa viza deri në 2029 tingëllon konkret sepse ka datë. Por sa qeveri rajonale deri tani kanë dalë para qytetarëve me një vit të saktë, e pastaj ai vit është zhvendosur në heshtje? Kjo nuk është vërejtje ndaj Jerevanit - kjo është ajo që kushdo që pret te dera evropiane tashmë e di.

Armenia e mori vendimin. Pjesa tjetër nuk është në duart e saj - dhe kjo është pjesa që dhemb.