Një polic ulet në sallën e pritjes së onkologjisë, me fletëdrejtimin në dorë, dhe dëgjon se sot nuk do të marrë kimioterapi. Jo se nuk ka vend. Jo se nuk ka bar. Por se sistemi nuk e njeh si të siguruar. Kjo nuk është skenë nga një dramë e dobët - kjo është ajo që u ndodhi të punësuarve në MPB që dje.

I gjithë Ministria e Punëve të Brendshme mbeti brenda natës pa sigurim shëndetësor. Njerëz u kthyen nga kimioterapia, nga procedurat diagnostike, nga laboratorët, me një shpjegim të thjeshtë: ose paguani privatisht, ose prisni derisa gjendja të rregullohet. Mijëra të punësuar, në një çast, administrativisht joekzistues për sistemin shëndetësor.

Një gabim, e gjithë institucioni

Shkaku, sipas burimeve nga Fondi i Sigurimit Shëndetësor, është i njohur dhe mërzitshëm i përsëritshëm. Një nëpunës policor u kthye në punë me vendim gjyqësor të formës së prerë. Kontributet e tij nuk u kontabilizuan në kohë. Dhe meqë lidhja softuerike mes MPB-së dhe Fondit funksionon sipas parimit „të gjithë ose askush", bllokimi për një njeri i rrëzon të gjithë.

Kjo nuk është hera e parë. Në fund të qershorit të këtij viti ndodhi e njëjta gjë - atëherë për shkak të një numri amë të gabuar të një polici të kthyer në punë me vendim gjykate. Pra problemi është identifikuar, mekanizmi është kuptuar, ndërsa zgjidhja - nuk ekziston. Një sistem ku një gabim shtypi i lë pa sigurim shëndetësor të gjithë pjesëtarët e policisë nuk është sistem, por improvizim që pret t'i ndodhë tragjedia.

Sindikata reagon, ministria hesht

Sindikata e pavarur e policisë doli me reagim. „Konsiderojmë se situata të tilla janë të palejueshme dhe nuk guxojnë të përsëriten në Fond, sidomos kur bëhet fjalë për sigurimin shëndetësor të nëpunësve policorë", thuhet në komunikatë. Sindikata njoftoi se do t'i dërgojë shkresë ministrit të punëve të brendshme me kërkesë për ndërhyrje urgjente në Fond dhe për zgjidhje të përhershme, që të mos përsëritet në të ardhmen.

Vini re formulimin - sindikata i kërkon ministrit të vet të ndërhyjë te një institucion tjetër që t'ua kthejë të drejtat njerëzve që ai i udhëheq. Kjo është pranim se MPB nuk ka mekanizëm ta zgjidhë vetë, ndërsa Fondi nuk ka motiv ta zgjidhë pa presion. Mes dy institucioneve qëndron një polic në kimioterapi.

Kush e paguan gabimin teknik?

Sipas burimeve, kontributet për të punësuarin në fjalë duhej të kontabilizoheshin gjatë ditës, pas së cilës sistemi zhbllokohet dhe të gjithë e marrin sigurimin sërish. Me fjalë të tjera - problemi zgjidhet vetvetiu, për një ditë, sa herë që ndodh. Dhe pikërisht prandaj askush nuk do të përgjigjet.

Por një ditë mjafton. Mjafton që të anulohet një terapi, të shtyhet një diagnostikim, të humbet një termin i pritur me javë. Te një pacient onkologjik, një ditë nuk është hollësi administrative.

Pyetja që mbetet nuk është teknike, por politike: pse softueri i dy institucioneve shtetërore ende nuk është ndarë ashtu që një gabim te një i punësuar të mos i rrëzojë të gjithë? Përgjigjja nuk kërkon miliona euro, as fonde evropiane, as strategji reformash. Kërkon dikë të ulet dhe ta bëjë. Deri atëherë, çdo i punësuar në MPB do të jetojë me dijeninë se e drejta e tij për t'u kuruar varet nga ajo nëse dikush ka klikuar në kohë në një formular.