E mbajtën për qafe më shumë se një minutë ndërsa përsëriste se nuk mund të merrte frymë: gjashtë policë para gjykatës në Lubjanë

Dy vjet pas vdekjes së 37-vjeçarit Armin Xhutoviq në Lubjanë, pamja nga kamerat policore u shfaq në sallën e gjyqit. Shtatë minuta material që tani është provë kyçe kundër gjashtë policëve.

Kronologjia është e shkurtër. Policia u thirr pasi Xhutoviqi kishte hedhur karrige në tarracën e një lokali dhe kishte goditur një turist holandez. Në pamje shihet se ai fillimisht i zbatoi urdhrat. Kur policët i thanë se do ta vinin në pranga, u panikos dhe u përpoq të ikte. Atëherë e rrëzojnë përtokë.

Më shumë se një minutë me dorë rreth qafës

Njëri nga policët e mbajti për qafe më gjatë se një minutë. Xhutoviqi disa herë tha se nuk mund të merrte frymë. Pastaj shtrihet i palëvizshëm, me pranga, ndërsa disa policë qëndrojnë pranë tij - pa nisur reanimim. Vdiq në spital tri ditë më vonë.

Prokuroria pretendon se ata i tejkaluan kompetencat gjatë përdorimit të forcës. Një polic akuzohet për shkaktim vdekjeje nga pakujdesia, pesë të tjerët për mosdhënie ndihme. Në një nga seancat, njëri prej të akuzuarve kërkoi që pamja të përjashtohej nga provat.

Dy versione të së njëjtës ndërhyrje

Kjo është pjesa së cilës më së shumti ia vlen t'i kushtohet vëmendje. Hetimi fillestar policor nuk gjeti parregullsi të mëdha. Vetëm kontrolli i mëvonshëm nga Drejtoria e Policisë përfundoi se forca e përdorur ishte e paligjshme, e pazotë dhe joproporcionale, se ishte zbatuar shtrëngim rreth qafës dhe se ndihma e parë vonoi.

I njëjti material, dy vlerësime të kundërta. Dallimi nuk është te provat por te ai se kush i pa dhe pas sa kohe. Nëse nuk ka pamje nga kamera, cili version mbetej si zyrtar?

Vëllai: ai ishte në gjendje të rëndë psikike

Vëllai i Xhutoviqit deklaroi se Armini në atë moment po kalonte një gjendje të rëndë psikike dhe se po të kishin vepruar si duhet, ndoshta sot do të ishte gjallë. Kjo nuk është pretendim juridik, por fjalia e një njeriu që dy vjet priti dikë institucionalisht të thoshte çfarë ndodhi.

Pse kjo është histori edhe për ne

Sllovenia është në BE më shumë se njëzet vjet, me një sistem që teorikisht duhet të jetë plot kontrolle dhe mbikëqyrje të brendshme. Megjithatë u desh një pamje nga kamera, dy vjet dhe një organ i dytë mbikëqyrës për të arritur deri te salla e gjyqit.

Pyetja nuk është a ka te ne ndërhyrje të ngjashme - pyetja është çfarë mbetet prej tyre kur nuk ka pamje. Kjo pamje ekziston rastësisht për viktimën, dhe aspak rastësisht për sistemin: e bënë vetë policët. Kush do të përgjigjet kur pamja nuk ekziston?