Mickoski për rrymën: pesë kufizime në një fjali, ndërsa dimri vjen pavarësisht metodologjisë

„Për rrymën po bëjmë metodologji që të përpiqemi që, po s'u bë tjetër, të paktën ta mbajmë të njëjtin çmim, e pse jo edhe të përpiqemi ta lirojmë“, deklaroi kryeministri Hristijan Mickoski në Shtip, duke iu përgjigjur një pyetjeje gazetareske.

Lexojeni atë fjali edhe një herë dhe numëroni sa kushte përmban. Po bëjmë metodologji. Të përpiqemi. Po s'u bë tjetër. Të paktën ta mbajmë. E pse jo edhe të përpiqemi. Kjo nuk është vendim çmimi - kjo është njoftim se po punohet për diçka që ndoshta do të çojë diku.

Asgjë nga kjo nuk është gënjeshtër. Qeveria vërtet po përgatit metodologji të re për llogaritjen e çmimit të energjisë elektrike, modeli përfundimtar ende nuk dihet, dhe kryeministri nuk pretendon të kundërtën. Problemi është se një deklaratë e tillë para dimrit funksionon si premtim, ndërsa është formuluar ashtu që nuk mund të thyhet.

Çfarë është thënë dhe çfarë jo

Është thënë se qëkur është kjo qeveri nuk ka rritje të çmimit të rrymës për amvisëritë. Është thënë se gjendja është e qëndrueshme dhe se dimri do të jetë i qëndrueshëm. Është thënë se e gjithë kjo është përkundër „krizës më të madhe energjetike që e mban mend njerëzimi“, siç e përshkroi luftën në Gji.

Nuk është thënë kur do të jetë gati metodologjia e re. Nuk është thënë çfarë saktësisht do të ndryshojë në të. Nuk është thënë në cilat kushte çmimi do të mund të binte dhe për sa. Nuk është thënë as çfarë ndodh nëse llogaritjet nuk e lejojnë këtë.

Për një familje që në nëntor do të hapë faturën e parë më të madhe të sezonit të ngrohjes, dallimi mes „nuk do të shtrenjtohet“ dhe „po bëjmë metodologji me të cilën do të përpiqemi që të mos shtrenjtohet“ është dallimi mes planifikimit dhe shpresës.

Metodologjia është vendi ku jeton përgjigjja

Çmimi i rrymës për amvisëritë nuk përcaktohet me deklaratë, por me llogaritje rregullatore - dhe pikërisht prandaj njoftimi për metodologji të re është më interesant se vetë fjalia për çmimin. Nëse ndryshon modeli, ndryshon edhe mënyra si shpërndahen shpenzimet: sa mban amvisëria, sa mbajnë konsumatorët e tjerë, sa mban shteti përmes prodhimit.

Kjo është pyetje që meriton debat publik para se të vendoset, jo kumtesë pasi është vendosur. Deri atëherë, gjithçka që ka është një fjali me pesë kufizime, e shqiptuar në një vizitë në Shtip - dhe një dimër që vjen pavarësisht se kur do të jetë gati metodologjia.