Шарлота од Велс раскина веридба за да се омажи од љубов, а почина на 21 година: нејзината сребрена венчаница од 1816 е единствената зачувана кралска венчаница од таа епоха

Принцезата Шарлота од Велс беше единственото законско дете на идниот крал Џорџ Четврти и Каролина од Брауншвајг. Беше родена да биде кралица на Англија. Никогаш не стана – но од нејзиниот краток живот остана нешто што не остана од ниту една друга кралска невеста од таа епоха: венчаницата.

Летото 1814, на 18 години, на една забава во лондонски хотел случајно го запознала принцот Леополд од Саксонија-Кобург-Гота. Всушност, се криела од својот вереник, Вилем Орански, идниот крал на Холандија. Следеа речиси две години средби, разделби и преговори – вклучително и бегство со кочија од барањата на татко си – сè додека Џорџ не попушти и не го прифати бракот со германскиот принц, кој подоцна ќе стане прв крал на Белгија.

Свадбата се одржа на 2 мај 1816 во Карлтон Хаус, лондонската резиденција на нејзиниот татко, во Темноцрвениот салон, во 21 часот. Шарлота имаше 20 години. Присуствуваа неколку тетки и чичковци, амбасадори и високи дворски функционери. Мајка ѝ ја немаше. Го немаше ни дедо ѝ, кралот Џорџ Трети, поради неговата душевна болест – истата што ја гледаме во серијата „Кралицата Шарлота“ на Netflix, спин-оф на „Бриџертон“.

Венчаницата ѝ се припишува на модистката Mrs. Triaud. Изработена е од сребрен ламе – тенки ленти од благороден метал прицврстени на мрежеста основа – со вез од школки и цвеќиња на долниот дел. Кројот е типичен за времето: висок струк веднаш под градите, тесна линија, куси ракави и долг шлеп. Русата коса ѝ била едноставно средена и украсена со дијамантски венец во облик на пупки од рози, а носела и дијамантска игла, обетки и нараквици.

Сребрено, не бело. Тоа беше вообичаената боја за европските принцези – во сребро се венчале и нејзината мајка и баба ѝ. Белата венчаница ја популаризираше дури кралицата Викторија во 1840. Значи, секоја невеста во бело што ја гледаме на свадбите носи традиција стара помалку од два века – колку и да изгледа вечна.

Фустанот е преправан со текот на времето, а некои делови можеби се споени со друга облека – вообичаена практика кога ткаенините биле скапи. Во 2023 беше изложен во Бакингемската палата, на изложбата посветена на модата од џорџијанскиот период. Royal Collection Trust го опишува со „вез од сребрен ламе во облик на школки и цвеќиња на долниот дел“.

Бракот траеше кратко. Добија Клермонт Хаус како свадбен подарок и таму живееја мирно околу 18 месеци. На 6 ноември 1817 Шарлота почина на 21 година, по раѓањето на мртвороден син. Земјата беше во шок, а нејзината смрт отвори криза со наследството што на крајот го расчисти патот до престолот за идната кралица Викторија.

Леополд, скршен од тага, заедно со луѓето околу него ја зачува нејзината облека – затоа од Шарлота останаа повеќе фустани отколку од кој било друг член на семејството од тоа време. Тој подоцна стана крал на Белгија и повторно се ожени. Сребрената венчаница остана. Повеќе од два века подоцна, таа е сведок за принцезата што раскина кралска веридба за да се омажи од љубов.