Tragjedi hekurudhore në Spanjë: 68 të vdekur, ndërsa qendra e kontrollit i urdhëroi trenat të nisen pa kufizim shpejtësie

Spanja është në zi kombëtare tre-ditore. Së paku 68 njerëz humbën jetën, dhjetëra janë të lënduar, ndërsa shumë nga viktimat ende nuk janë identifikuar. Kjo është një nga fatkeqësitë më të rënda hekurudhore në historinë moderne evropiane dhe më e rënda në Spanjë që nga viti 2013, kur afër Santiago de Kompostelës vdiqën 80 njerëz.

Të mërkurën në mëngjes, një tren i shpejtë në linjën Madrid - Sevilje goditi nga pas një përbërje që qëndronte në hekurudhë. Treni i ndalur i operatorit privat Iryo, me 147 udhëtarë, ishte ndalur për shkak të defektit në sistemin kompjuterik. Në të u përplas treni i operatorit shtetëror Renfe, në të cilin kishte 397 udhëtarë. Disa vagonë dolën nga argjinatura, ndërsa njëri mori flakë. Shpëtuesit gjithë natën prenë llamarinë nën reflektorë, duke kërkuar të mbijetuar.

Çelësi i historisë është në një vendim. Ministri i Transportit Oskar Puente shpjegoi se në rast defekti të sistemit, menaxhimin e merr qendra kujdestare e kontrollit në Madrid, e cila punon 24 orë. Pikërisht kjo qendër, sipas ministrit, mori një vendim „të pakuptueshëm“: u dërgoi trenave udhëzim që të nisen përsëri, dhe atë pa asnjë kufizim shpejtësie. Incizimet audio të bisedave mes dispeçerëve dhe makinistëve tregojnë të njëjtën gjë - treni i shpejtë mori dritë jeshile edhe pse përbërja para tij qëndronte me defekt.

Kur ministri vetë e quan „të pakuptueshme“ atë që e bëri shërbimi për të cilin ai përgjigjet, pyetja pushon së qeni teknike. Kush do të përgjigjet? Kryeministri Pedro Sanchez deklaroi se është „e papranueshme“ që Spanja këtë vit të përjetojë dy fatkeqësi të rënda hekurudhore. Në janar, afër Kordobës, në të njëjtën linjë por shumë më në jug, vdiqën 46 njerëz. Dy katastrofa në linjën drejt Seviljes brenda një viti.

Natën rreth 1.500 njerëz u mblodhën para Ministrisë së Transportit në Madrid, duke kërkuar dorëheqjet e Sanchezit dhe Puentes. Policia përdori gaz lotsjellës pasi demonstruesit filluan të hedhin shishe dhe raketa sinjalizuese; të lënduar dhe të arrestuar, sipas raporteve, nuk ka. Makinistët paralajmëruan grevë për të enjten, „në mbrojtje të sigurisë hekurudhore“. „Spanja ka të drejtë të dijë se çfarë po ndodh me infrastrukturën e saj“, porositi lideri i opozitarit Partia Popullore, Alberto Nunjez Fejhoo.

Shumica e partive menjëherë i ndërprenë fushatat parazgjedhore. Përjashtim është Vox, lideri i të cilit Santiago Abaskal tha se nuk do të marrë pjesë në atë që e quajti përpjekje që „përmes zisë të heshten kritikat“ për gjendjen e hekurudhave. Ballkani këtë skenë e di përmendësh: pas rënies së strehës në Novi Sad, kur vdiqën 16 njerëz, pikërisht pyetja „kush përgjigjet“ u shndërrua në një lëvizje që në fund e ndryshoi pushtetin në Serbi.

Garda Civile hapi zyra në Madrid, Toledo, Sevilje dhe Kordobë për paraqitjen e të zhdukurve dhe merr mostra ADN-je për t'i gjetur familjet. Flamujt në ndërtesat e institucioneve evropiane në Bruksel janë ulur në gjysmështizë. Familjet do t'i marrin emrat e të dashurve të tyre. A do ta marrin edhe emrin e atij që dha dritë jeshile?