Ujqër të bardhë gërmuan një vrimë nën banesën e tyre dhe ikën nga Kopshti Zoologjik në Shkup, pas së cilës sulmuan dhe vranë katër kangurë dhe disa zogj emu. Punonjësve u deshën disa orë për t'i kapur e për t'i kthyer. E në vend të një shpjegimi, nga kopshti - heshtje.

Shoqata për mbrojtjen e kafshëve „Anima Mundi" reagoi ashpër, duke kërkuar mbylljen e menjëhershme të ZOO-së së Shkupit dhe një mbikëqyrje të pavarur inspektuese të të gjitha baneseve, gardheve, kafazeve dhe sistemeve të sigurisë. Aktivistët kërkojnë gjithashtu një hetim të pavarur për ikjen, për vrasjen e kafshëve dhe për përcaktimin e përgjegjësisë për lëshimet, si dhe një moratorium për shumimin dhe sjelljen e kafshëve të reja derisa të përmbushen standardet.

Më e rënda është pikërisht heshtja. Ushtruesja e detyrës së drejtoreshës së ZOO-së së Shkupit nuk iu përgjigj thirrjeve për të sqaruar rrethanat. Kur një institucion ku hyjnë fëmijë çdo ditë e kalon në heshtje një incident në të cilin egërsirat u gjendën jashtë kafazeve, pyetja nuk është më vetëm për kangurët.

Sepse pyetja tjetër është e pashmangshme: nëse gardhi nuk mbajti para ujqërve, çfarë garanton se nesër nuk do të dështojë para diçkaje më të rrezikshme, me vizitorë afër? „Anima Mundi" shtron pikërisht atë pyetje - kush mund të garantojë sigurinë në ZOO-në e Shkupit? Heshtja nuk është përgjigje. Heshtja është pranim se përgjigje nuk ka.