Nga 80 institucione në Veles vetëm 20 thanë nëse janë të qasshme për personat me aftësi të kufizuara: heshtja e 60 të tjerave është përgjigje

Tetëdhjetë institucione publike dhe shtetërore në Veles morën një pyetje të thjeshtë: a mundet një njeri në karrocë, një person i verbër apo i shurdhër të hyjë vetë te ju dhe ta kryejë punën e tij? U përgjigjën 20. Nga 60 të tjerat - heshtje.

Pyetësori është pjesë e projektit „Velesi - e drejtë për të gjithë“ të Fondacionit „Impact Net“, i financuar nga fondet e BE-së, në të cilin morën pjesë nxënës të shkollave të mesme nga katër shkolla të Velesit. Pas gjashtë muajsh pune u krijua një regjistër i qasshmërisë dhe një modul në aplikacionin celular Green Map. Institucionet janë shënuar si në semafor: e kuqja do të thotë e paqasshme, e verdha pjesërisht, e gjelbra plotësisht e qasshme. Ekziston edhe një shenjë blu, për ato që i plotësojnë të gjashtë modulet e pyetësorit - jo vetëm për personat në karrocë, por edhe për njerëzit me dëmtim të shikimit dhe dëgjimit.

Shifrat e institucioneve që u përgjigjën nuk janë për t'u lavdëruar. 57 për qind nuk kanë ashensor, edhe pse shërbimet i kanë në katet e sipërme. 42,9 për qind nuk kanë tualet të qasshëm. 86 për qind nuk kanë hapësirë për ushqyerjen me gji ose ndërrimin e foshnjave, ndërsa 72 për qind nuk kanë staf të trajnuar që mund të ndihmojë një njeri me dëmtim të shikimit. Asnjëra nuk ka informacione në alfabetin Braille, as defibrilator. Ndërsa 43 për qind nuk kanë paraparë as buxhet për përmirësimin e qasshmërisë, 58 për qind as plan.

Dhe këto janë ato që të paktën patën vullnet të përgjigjen. A janë gjashtëdhjetë që heshtin më të mira apo më të këqija? Është e vështirë të besohet se një institucion me rampë, ashensor dhe tualet të qasshëm do ta humbiste rastin të mburrej. Përveç kësaj, institucionet e vlerësuan veten - të dhënat tani po verifikohen për të parë nëse gjendja në letër është e tillë edhe në praktikë.

Shenjë të gjelbër morën SHF „Vasil Glavinov“ bashkë me gjimnazin dhe shkollën e kimisë, që ndajnë një ndërtesë, pastaj Shtëpia e Shëndetit, spitali, kisha „Shën Kirili dhe Metodi“, Stacioni Hekurudhor dhe Gjykata Themelore. Avokatura e Shtetit dhe Prokuroria Publike nuk janë në atë listë. Ndërsa semaforët e vetëm në Veles nuk kanë sinjalizim zanor.

Sipas të dhënave që prezantoi udhëheqësi i projektit Stefče Dečev, në Maqedoni ka 94,8 mijë njerëz me ndonjë lloj aftësie të kufizuar, 2.500 me dëmtim të shikimit ose verbëri dhe më shumë se gjashtë mijë me dëmtim të dëgjimit. Me familjet që i ndihmojnë, numri arrin në 200.000 qytetarë. Kaq njerëz kontrollojnë çdo ditë nëse do të mund të hyjnë në institucionin që e paguajnë me taksat e tyre. Institucionet që nuk i përgjigjen as një pyetësori - si i përgjigjen vallë njeriut në karrocë që qëndron para shkallëve?