Muzikanti ohrian Vladimir Çetkar publikoi një video nga Parku Holandez i rinovuar në Ohër - një hapësirë që së fundmi mori pajisje të reja lojërash, stola, shtretër prej druri dhe kosha plehrash, e tani, siç tregon pamja, edhe grumbuj të rregullt ndotjeje dhe vandalizmi.

Me sarkazmin e tij të njohur, Çetkar iu drejtua autoriteteve: „Zoti 'Pisanjos' u kthye këtu në Parkun Holandez dhe bëri kryeveprën e vet." Përveç „aromaterapisë" dhe mizave, siç e përshkruan me ironi, ai bëri thirrje që të vendosen kamera për t'i identifikuar dhe dokumentuar ata që e ndotin parkun.

Parku është një nga vendet ku përditë çlodhen fëmijë, të rinj dhe turistë. Paratë për rinovimin janë shpenzuar, pamja e re është aty - e megjithatë, brenda disa javësh, një pjesë e tij është kthyer në tualet publik dhe vend shkatërrimi.

Ka diçka dhimbshëm të njohur në këtë tablo, dhe nuk është vetëm ohriane. Investojmë në hapësirën publike, fotografohemi në hapje, e pastaj po atë hapësirë e shkatërrojmë vetë. Kamerat që kërkon Çetkar ndoshta do të kapin dikë - por pyetja e vërtetë është tjetër: pse që të ruajmë diçka tonën gjithmonë na duhet dikush të na shikojë? Kultura e hapësirës publike nuk ndërtohet me kamera, por me një turp që, me sa duket, te një pjesë jona nuk ekziston më.