Zjarri nisi të enjten rreth orës tetë të mbrëmjes në Llokva Rogoznicë. Deri në orën dy pas mesnate tashmë ishte në Omish - jo mbi qytet, por brenda qytetit. Pesëdhjetë metra nga qendra. Kur zjarri i kalon ato pesëdhjetë metra të fundit, pushon së qeni lajm për zjarr pyjor dhe bëhet diçka tjetër.

Rreth një mijë njerëz u evakuuan. Një pjesë dolën në këmbë, një pjesë me autobusë, një pjesë me anije të Kapitenerisë së Portit - sepse magjistralja Adriatike ishte e mbyllur dhe rruga drejt Makarskës e bllokuar. Kur i vetmi dalje nga një qytet bregdetar është deti, kjo e thotë gjithçka se sa shpejt po zhvillohej.

Dhjetë të lënduar, bombola gazi që shpërthejnë

Së paku dhjetë persona janë lënduar, dy rëndë. Kryetari i komunës Zvonko Moçiq konfirmoi se një burrë me djegie u dërgua urgjentisht në spital. Një pjesë e qytetit mbeti pa rrymë. Sipas raportimeve nga vetë vendi, shpërthimet e bombolave të gazit dëgjoheshin vazhdimisht, kurse sirenat e zjarrfikësve, ndihmës së shpejtë dhe policisë nuk pushonin.

Në magjistrale u dogjën dhjetëra automjete. Ekzistojnë pamje të një shoferi që ikën me automjetin e ndezur. Këto nuk janë skena nga një zjarr pyjor - janë skena nga një qytet që s'ka ku të tërhiqet, i shtrënguar mes shkëmbit dhe ujit.

„Po luftojmë kundër diçkaje më të fortë se ne”

Fjalinë e tha një zjarrfikës nga Dubrovniku, duke raportuar nga vetë vatra. Nuk është retorikë. Komandanti kryesor i zjarrfikësve Sllavko Tucakoviq urdhëroi bartje urgjente të forcave nga kontinenti - ekipe nga qarqet Koprivnicë-Krizhevci, Krapinë-Zagorje, Bjellovar-Bilogorë dhe nga Zagrebi, përveç atyre të dërguara tashmë nga Zadari, Shibeniku dhe Dubrovniku. Kur nga gjysma e shtetit hedh njerëz në një vatër, po pranon se kapacitetet vendore janë harxhuar.

Kanaderët u pritën vetëm në mëngjes. Kjo është fizikë, jo lëshim - aeroplanët nuk fluturojnë natën mbi një terren të tillë. Por do të thotë edhe se tetë orët më të rrezikshme qyteti i kalon vetëm me njerëz, zorra dhe erën kundër vetes.

Kafexhiu pretendon se është vënë qëllimisht

Pronari i një lokali vendas deklaroi se bashkëshortja e tij pa si filloi dhe se zjarri është vënë qëllimisht. Ky është pretendim, jo konstatim - hetimi ende duhet të thotë diçka. Por nëse vërtetohet, atëherë historia nuk është për klimën dhe thatësirën, por për një njeri që në erën më të keqe të mundshme ndezi kodrën mbi një qytet plot turistë. Ai zgjodhi.

Pse ky nuk është lajm i huaj

Omishi në gusht nuk është vetëm qytet kroat. Është destinacion plot me mysafirë nga tërë rajoni, përfshirë edhe nga Maqedonia - njerëz që tani flenë në një sallë sportive mbi dyshekë të Kryqit të Kuq, nëse patën fatin të arrijnë deri atje. Qendra pritëse në sallën Ribnjak këtë natë priti rreth një mijë njerëz.

Ballkani e njeh këtë skenë përmendsh. Çdo verë, shtet tjetër, i njëjti skenar: era, kodra të mbuluara me pisha të thata, shtëpi të ndërtuara deri te vetë pylli dhe zjarrfikës që vijnë nga skaji tjetër i vendit sepse vendasit nuk munden më. Pyetja që askush nuk dëshiron ta shtrojë me zë të lartë është nëse fare dikush planifikon për këtë, apo çdo vit pritet zjarri të niset e pastaj të mobilizohet.

Moçiq këtë natë tha një fjali që e mblodhi tërë situatën: duhet mbijetuar kjo natë. Mëngjesi do të tregojë sa shtëpi mungojnë.